III SA/Po 801/19

Dnia 17 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] w [...] z dnia [...] września 2019 roku znak [...] w przedmiocie ustalenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek; postanawia odrzucić skargę.

[...] Sp. z o.o. w [...] wniosła skargę do sądu administracyjnego na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ustalenia zadłużenia z tytułu nieopłaconych składek. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że została pouczona o prawie złożenia odwołania do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Skarżąca uznaje jednak, że zgodnie z art. 3 §1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrolę działalności administracji publicznej sprawują sądy administracyjne. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 83 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. 2019, poz. 300 ze zm.), Zakład wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących w szczególności: zgłaszania do ubezpieczeń społecznych, ustalania płatnika składek, przebiegu ubezpieczeń, ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu składek, ustalania wymiaru składek na Fundusz Emerytur Pomostowych i ich poboru, a także umarzania należności z tytułu tych składek, ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych, wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych. Od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (art. 83 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Odwołanie do sądu przysługuje również w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia (art. 83 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych). Natomiast od decyzji przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz od decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, od decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, a także od decyzji w sprawie wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru, odwołanie, o którym mowa w ust. 2, nie przysługuje. Stronie przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Z uwagi na powyższe podstawą merytorycznego rozpoznania skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest stwierdzenie, że jej przedmiot podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z art. 3 §2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325). Ustalenie, że sprawa załatwiona decyzją nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Analiza treści zaskarżonej decyzji nie pozostawia żadnych wątpliwości, co do tego, że rozstrzyga ona o ustaleniu zadłużenia skarżącej Spółki z tytułu nieopłaconych składek. Zatem kontrola sądowa kwestionowanej decyzji należy do właściwości sądów powszechnych. Sąd uznaje, że decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Skoro przedmiot skargi nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych oraz przypisany jest do właściwości sądów powszechnych, to skarga podlega odrzuceniu stosownie do treści art. 58 §1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.