III SA/Po 775/14

Dnia 8 sierpnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P K na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Do skargi załączono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, uzasadniając go wysokim zobowiązaniem w kwocie ponad [...] zł. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że w chwili obecnej jest on osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, ze zm.), dalej p.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Przy czym podkreślić trzeba, że to na wnioskodawczy ciąży obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek związanych z koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. W rozpoznawanym przypadku strona uprawdopodobniła wystąpienie przesłanki ryzyka wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, wskazując na brak jakiegokolwiek dochodu z pracy, uniemożliwiający dobrowolne wykonanie przedmiotowego zobowiązania podatkowego. W takiej sytuacji należy przyjąć, że zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniają udzielenie stronie przez Sąd ochrony tymczasowej. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia.