III SA/Po 767/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 sierpnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi; postanawia odrzucić skargę.

[...] sp. z o.o. z s. w [...] w dniu 11 października 2023 r. wniosła do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 16 sierpnia 2023 r. o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej w kwocie 3160 zł za zajęcie pasa drogowego ul. [...] w [...] poprzez umieszczenie - bez zezwolenia zarządcy drogi - reklamy. Skarga nie zawierała podpisu osoby reprezentującej stronę skarżącą, ani nie została opłacona należnym wpisem. Sąd pismami z 20 listopada 2023 r. wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – pełnego odpisu KRS oraz podania numeru w KRS skarżącej, pod rygorem odrzucenia skargi (zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Pod tym samym rygorem wezwano skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 127 zł (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Z uwagi na nieodebranie przez skarżącą pod podanym w skardze adresem przesyłki zawierającej opisane wyżej wezwania, przesyłkę dwukrotnie awizowano w dniach 22 i 30 listopada 2023 r. W zakreślonym 7-dniowym terminie skarżąca nie wykonała wezwań Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. określa zaś, pismo strony powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, m.in. numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Z kolei w myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżąca spółka została prawidłowo wezwana przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu, a mimo to nie dokonała wymaganych czynności podpisania skargi przez osobą uprawnioną do jej reprezentacji, złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania jej – pełnego odpisu KRS, podania numeru w KRS oraz uiszczenia wpisu od skargi. Wyjaśnienia wymaga, że przesyłka zawierająca wezwania Sądu – z uwagi na nieobecność w siedzibie skarżącej kogokolwiek uprawnionego, kto mógłby odebrać korespondencję sądową pod podanym w skardze adresem – nie została odebrana. Wobec niemożności doręczenia skarżącej pism sądowych w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a. zostały one pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Na podstawie przesłanej zwrotnie przesyłki zawierającej ww. wezwania Sąd ustalił, że zawiadomienia o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącej wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej, nastąpiło 22 listopada 2023 r. Powtórnego awizo dokonano zaś 30 listopada 2023 r. (k. 23 akt sądowych). Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, ponieważ doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło 22 listopada 2023 r., to od tej daty rozpoczął bieg 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił 6 grudnia 2023 r. Zatem 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął 13 grudnia 2023r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca ani nie uiściła wpisu od skargi ani nie uzupełniła wskazanych wyżej braków formalnych skargi. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 z zw. 46 § 1 pkt 4 i 2 pkt 1 lit. c) oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.