III SA/Po 745/20

Dnia 21 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędziowie WSA Marek Sachajko WSA Izabela Paluszyńska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 maja 2021 roku sprawy ze skargi D. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za miesiące kwiecień, maj 2020 roku uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. z dnia [...] września 2020r. nr [...]

Dnia [...] sierpnia 2020r. D. K. (dalej: skarżący) wniósł do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. Inspektorat w C. (dalej: organ) o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień – maj 2020r. Wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku za w/w okres podając, że wniosek został złożony wcześniej do skrzynki podawczej ZUS, tak jak za miesiąc marzec 2020r. Dopiero po upływie terminu do złożenia wniosku zorientował się, że nie został on zarejestrowany w ZUS, dlatego ponownie go złożył. Decyzją z dnia [...] września 2020r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. na podstawie art. 31 zq ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.) w związku z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020r., poz. 266 ze zm.) odmówił skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne za miesiące kwiecień i maj 2020r. W uzasadnieniu organ powołując treść art. 31zo ust. 2 i ust. 4, art. 31 zp ust.1, ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 ze zm.) oraz treść art. 47 ust. 1 pkt 1, ust.2, ust.2a i 2 b ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020r., poz. 266 ze zm.) podał, że wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania składek płatnik przekazuje do ZUS nie później niż do 30 czerwca 2020r., w niniejszej sprawie nastąpiło to po terminie, bo [...] sierpnia 2020r. Odnosząc się do argumentu o złożeniu wniosku w terminie do skrzynki podawczej organ podał, że wszystkie dokumenty złożone do skrzynki podawczej znajdującej się w jednostce ZUS były rejestrowane na bieżąco, również w czasie, gdy z powodu pandemii czasowo została wyłączona bezpośrednia obsługa klientów w poszczególnych jednostkach. Skrzynka podawcza, udostępniona klientom w związku z czasowym wyłączeniem bezpośredniej obsługi klientów, była pod stałym nadzorem, dokumenty złożone przez klientów do skrzynki podlegały rejestracji i obsłudze w takim samym trybie, jak te złożone osobiście lub przesłane pocztą. Gdyby zatem taki wniosek został złożony do skrzynki, jego wpływ zostałby odnotowany w systemie informatycznym a sam wniosek podjęty do obsługi. Zdaniem organu nie zachodzą przesłanki do uznania, że przekroczenie terminu na złożenie wniosku nastąpiło z przyczyn niezależnych od płatnika. Organ podał, że do 30 czerwca 2020r. wniosek skarżącego o zwolnienie z obowiązku opłacania składek za miesiące kwiecień i maj 2020r. nie został prawidłowo zgłoszony do ZUS a wniosek o zwolnienie złożony [...] sierpnia 2020r. jest wnioskiem złożonym po obowiązującym terminie. W związku z tym skarżącemu nie przysługuje prawo do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący podał, że Biuro Rachunkowe S.C., które zajmowało się jego dokumentacją wyjaśniło, że składało różne wnioski do skrzynek ZUS i Urzędu Pracy i trudno im poświadczyć, że taki wniosek został w terminie złożony do ZUS. Zawiadomieniem z dnia [...] października 2020r. organ poinformował skarżącego o zakończeniu postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy i pouczył o możliwości wypowiedzenia się o zebranych dowodach. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2020r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020r., poz. 256 z późń. zm.) oraz art. 31 zq ust. 8 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374, z późń. zm.) utrzymał w mocy decyzję z [...] września 2020r. [...] odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od kwietnia 2020r. do maja 2020r. W uzasadnieniu organ podał, że nie zaszła żadna szczególna okoliczność, która powodowałaby zasadność zmiany stanowiska ZUS w tej sprawie. W ocenie organu, upoważnienie biura rachunkowego do składania w imieniu skarżącego dokumentów nie zwalnia go z odpowiedzialności, tym samym decyzja z [...] września 2020r. jest zasadna i prawidłowa. Organ podał, że przepisy art. 31 zq ust. 3 ustawy z 2 marca 2020r. są przepisami bezwzględnie obowiązującymi i nie zależą od uznania organu rentowego. W terminowo wniesionej skardze skarżący podał, że czuje się pokrzywdzony. Wniosek był złożony [...].08.2020r. ale z przekonaniem, że taki wniosek był wcześniej złożony do skrzynki ZUS Inspektorat C. przez świadczące mu usługi Biuro Rachunkowe S.C. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Podał, że argumenty podniesione przez skarżącego w skardze nie mogą stanowić podstawy do zwolnienia z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień i maj 2020r. ponieważ upoważnienie biura rachunkowego nie zwalnia płatnika składek z obowiązku terminowego składania dokumentów rozliczeniowych do ZUS, a terminy określone w art. 47 ustawy o sus i w art. 31zq ust. 3 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID – 19, dotyczące przesyłania dokumentów rozliczeniowych i opłacania składek na ubezpieczenia, są terminami materialnymi i nie podlegają przywróceniu. Niniejsza sprawa na podstawie art. 119 pkt 2 i art. 121 P.p.s.a została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (wniosek skarżącej k. 20, stanowisko organu k. 29 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2021r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Oznacza to, że sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.). Mając na uwadze tak zakreślony zakres kognicji Sąd uznał, że wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020.1842 – dalej ustawa z 2 marca 2020r.). W przepisach art. 31 zo i n. ustawy przewidziano zwolnienie z obowiązku opłacenia nieopłaconych składek osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą, podmiotów zatrudniających nie więcej niż 49 osób. Zgodnie z art. 31 zo ust. 2 i 4 ustawy z 2 marca 2020r. na wniosek płatnika składek, będącego osobą prowadzącą pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zwanej dalej "osobą prowadzącą pozarolniczą działalność", opłacającego składki wyłącznie na własne ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne, zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na jego obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, należne za okres od dnia [...] marca 2020 r. do dnia [...] maja 2020 r., jeżeli prowadził działalność przed dniem 1 kwietnia 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, o którym mowa w art. 31zp ust. 1, nie był wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. Zwolnieniu z obowiązku opłacania podlegają należności z tytułu składek ustalone od obowiązującej ją najniższej podstawy wymiaru tych składek. Zgodnie z art. 31 zp ust. 1 ustawy z 2 marca 2020r. wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 3 Izo, zwany dalej "wnioskiem o zwolnienie z opłacania składek", płatnik składek przekazuje do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r. - w przypadku składek należnych za okres od dnia [...] marca 2020 r. do dnia [...] maja 2020 r. Zgodnie z art. 31 zq ust. 3 ustawy z 2 marca 2020r. ( w brzmieniu na dzień wydania decyzji): warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec, kwiecień i maj 2020 r. nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania. Odmowa zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31 zo, następuje w drodze decyzji (art. 31 zq ust.7 w/w ustawy). Zgodnie z art. 31 zq ust. 8 ustawy z dnia [...] marca 2020r. od decyzji o odmowie zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o której mowa w ust. 7, płatnikowi składek przysługuje prawo do wniesienia wniosku do Prezesa Zakładu o ponowne rozpatrzenie sprawy, na zasadach dotyczących decyzji wydanej w pierwszej instancji. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia [...] czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego dotyczące odwołań od decyzji oraz ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący z tego prawa skorzystał. Należy zaznaczyć, że obie decyzje zostały podpisane w ten sam sposób tj. z upoważnienia Prezesa ZUS, co wymaga doprecyzowania biorąc pod uwagę powyższą regulację. Zarówno w decyzji z [...] października 2020r. jak i w decyzji z [...] września 2020r. przyczyną odmowy zwolnienia z opłacania należnych składek za kwiecień i maj 2020r. był brak złożenia wniosku ZUS RDZ za te miesiące w terminie wskazanym w w/w przepisach, tj. do 30 czerwca 2020r. Wniosek został bowiem złożony [...] sierpnia 2020r. Skarżący twierdził, że [...] sierpnia 2020r. złożył ponownie wniosek, gdyż wcześniej tak jak za miesiąc marzec 2020r. wniosek był złożony do pojemnika wystawionego przed siedzibą organu. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów proceduralnych. Wskazać należy, że do postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, z mocy art. 180 k.p.a. oraz art. 123 u.s.u.s., mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej "k.p.a."), stanowiące m.in., że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), co oznacza, że materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a zatem konieczne jest zgromadzenie i przeprowadzenie z urzędu dowodów, które pozwolą rozstrzygnąć sprawę w kontekście znajdujących zastosowanie przepisów prawa materialnego. Dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Podjęte przez organ rozstrzygnięcie oraz okoliczności stanowiące podstawę rozstrzygnięcia powinny znaleźć odzwierciedlenie w decyzji spełniającej wymogi określone w art. 107 k.p.a., w tym w § 3 tego artykułu. Wskazany przepis stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Uzasadnienie faktyczne i prawne jest ważnym elementem decyzji, ponieważ przedstawia tok rozumowania organu, który doprowadził do wydanego rozstrzygnięcia. Prawidłowo zredagowane uzasadnienie wymaga logicznego i czytelnego przedstawienia przez organ swojego stanowiska. Poprawne pod względem merytorycznym uzasadnienie ma kluczowe znaczenie dla realizacji zasady przekonywania wyrażonej w art. 11 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organ administracji jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Istotą tej zasady jest to, by każdy uczestnik postępowania był przekonany, że bierze udział w rzetelnie prowadzonym procesie, i że jeżeli zapadło negatywne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 1994 r., sygn. akt III ARN 2/94, OSNAPiUS 1994, nr 1, poz. 2 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 1997 r., sygn. akt III RN 94/96, OSNAPiUS 1997, nr 19, poz. 366). W przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności Sąd zauważa, że decyzje nie posiadają prawidłowego uzasadnienia faktycznego, ponieważ organ lakonicznie stwierdził, że przedmiotowy wniosek nie został złożony przed wyznaczonym w ustawie terminem, tj. 30 czerwca 2020 r. a dokumenty składane do skrzynki podawczej były rejestrowane. Ponownie rozpatrując sprawę organ również bardzo lakonicznie stwierdził, że upoważnienie biura rachunkowego do składania dokumentów w imieniu skarżącego nie zwalnia go z odpowiedzialności. Organ nie wyjaśnił z jakich przyczyn nie dał wiary skarżącemu, że wniosek i dokumenty za kwiecień i maj 2020r. złożył w taki sam sposób jak za marzec 2020r. – czyli do pojemników postawionych w tym celu przed siedzibą organu. Obciążając skarżącego obowiązkiem wykazania, że dokument złożył organ nie wyjaśnił, czy przy procedurze składania wniosków do pojemników miał on w ogóle możliwość wykazania tego w inny sposób niż na podstawie własnych wyjaśnień, czy zeznań pracownika biura rachunkowego i z jakich przyczyn organ nie uwzględnił stanowiska skarżącego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 75 § 1 zd. 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Zgodnie z § 1 art. 75 k.p.a. jeżeli przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia właściwego organu administracji, organ administracji publicznej odbiera od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe zeznania. Przepis art. 83 § 3 k.p.a. stosuje się odpowiednio. W przedmiotowej sprawie organ nie wyjaśnił przyczyn nie uwzględnienia stanowiska skarżącego, nie wyjaśnił procedury składania wniosków do pojemników i sam nie wskazał, czy wykluczone jest omyłkowe dołączenie dokumentów skarżącego np. do sprawy innego płatnika. Na tym etapie niniejszej sprawy nie można wykluczyć, że przez omyłkę organu mogło dojść do nieprawidłowości a nie zostało wyjaśnione w jaki realny sposób skarżący miałby wykazać, że dokumenty do pojemnika biuro rachunkowe w jego imieniu złożyło. W sytuacji, gdy nie ma możliwości wykazania danej okoliczności, a przedmiotem postępowania jest ograniczenie lub odebranie stronie uprawnień, zgodnie z art. 81 a § 1 k.p.a. niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego rozstrzygane są na korzyść strony. Organ nie skorzystał z możliwości odebrania od skarżącego oświadczenia, czy przesłuchania księgowej skarżącego, nie wziął też pod uwagę, że z uwagi na brak potwierdzenia złożenia dokumentów do pojemnika nie miał on możliwości uzyskania potwierdzenia. Organ nie rozstrzygnął ewentualnych wątpliwości na korzyść strony. Naruszenie w/w przepisów, nawet przy uwzględnieniu trudnej sytuacji w jakiej znalazł się również organ w dobie ograniczeń, mogły mieć wpływ na wynik sprawy i tym samym uzasadniały uchylenie obu decyzji. Mając świadomość obciążenia ZUS ogromną ilością spraw do załatwienia i zważywszy na pandemię odbijającą się negatywnie na możliwości sprawnego działania - Sąd nie przypisuje organowi ani złej woli, ani negatywnego nastawienia do strony, ani lekceważącego stosunku do, wynikających z w/w przepisów, obowiązków. Stwierdza jedynie obiektywnie występujący stan naruszenia w/w przepisów w taki sposób i w takim stopniu, który bezpośrednio miał wpływ na pozbawienie strony skarżącej prawa otrzymania ustawowej ulgi. W niniejszej sprawie uznać zatem trzeba, że naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art.77 § 1, art. 81a § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Prowadzone postępowanie i zawarte w uzasadnieniu twierdzenia nie pozwalają bowiem na ustalenie, że wniosek nie został przez biuro rachunkowe w imieniu skarżącego złożony w terminie do skrzynek wystawionych przed siedzibą organu. Z uwagi na powyższe, stwierdzając, że naruszenia wskazanych powyższej przepisów k.p.a. miały lub mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., oraz art.135 p.p.s.a., uwzględnił skargę i orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2020 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu z [...] września 2020 r. Rozpoznając ponownie sprawę, w związku z naruszeniem w/w przepisów organ rozważy celowość odebrania od skarżącego oświadczenia o złożeniu dokumentów, przesłuchania pracownika biura rachunkowego i weźmie pod uwagę, że niezależnie od dokonanych w tym zakresie ustaleń, nie dające się usunąć wątpliwości w koniecznym dla załatwienia meritum sprawy zakresie, organ rozstrzygnie na korzyść skarżącego, stosownie do art. 81a k.p.a., mając na uwadze okoliczności towarzyszące złożeniu wniosku (stan epidemii COVID-19), charakter sprawy, a w szczególności dobro i interes strony postępowania, tj. pominie brak odnotowanego wpływu dokumentów do ZUS za kwiecień i maj 2020r. do 30.06.2020r. jako okoliczność wpływającą na rozstrzygnięcie o zasadności wniosku o zwolnienie z opłacania składek. Ewentualnie biorąc pod uwagę obowiązujący od 16 grudnia 2020r. art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 2 i ust., 2 ustawy z 2 marca 2020r. ( zmiana: Dz.U. 2020.2255) organ zawiadomi skarżącego o uchybieniu terminu do dokonania przez stronę czynności kształtującej jej prawo ( złożenie wymaganych dokumentów), wyznaczając termin do przywrócenia terminu do ich złożenia. Przepis ten bowiem wprost uwzględnia sytuację, w której strona uchybiła terminowi do dokonania czynności kształtującej jej prawa i obowiązki, nie wymaga wykazania braku winy strony. I choć wszedł w życie w dniu następującym po dniu ogłoszenia ( i po wydaniu zaskarżonej decyzji) to obejmuje zdarzenia, które miały "w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19". Stan epidemii został ogłoszony od dnia 20 marca 2020r. na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. 2020.491).