III SA/Po 701/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2017 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2017 r., nakładającą – na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm., dalej: "u.t.d.") – karę pieniężna w wysokości [...] zł. W petitum skargi zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepisy szczególne mogą jednakże przewidywać odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., wiążąc z wniesieniem skargi do sądu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Z tą sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 93 ust. 1 u.t.d., karę pieniężną, o której mowa w art. 92a ust. 1 u.t.d., nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, właściwy ze względu na miejsce wykonywanej kontroli organ, którego pracownicy lub funkcjonariusze stwierdzili naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Natomiast w myśl art. 93 ust. 2 u.t.d. decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1) odrzucenia skargi, 2) cofnięcia skargi, lub 3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Jako że skarżąca spółka wniosła skargę na ostateczną decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2017 r., decyzja ta stanie się wykonalna dopiero w momencie zaistnienia, którejś z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 93 ust. 2 u.t.d., to jest: 1) odrzucenia skargi, 2) cofnięcia skargi albo 3) wydania przez tutejszy Sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Skarżąca będzie wówczas zobowiązana do uiszczenia kary pieniężnej, na właściwy rachunek bankowy, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stanie się wykonalna, stosownie do art. 94 ust. 2 u.t.d. Zaskarżona decyzja nie posiada zatem na obecnym etapie postępowania przymiotu wykonalności. Brak przymiotu wykonalności zaskarżonej decyzji uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.