III SA/Po 699/17

Dnia 27 września 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...] czerwca 2017 roku Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że jest on uzasadniony, gdyż zapłata kary pieniężnej zakłóci działalność gospodarczą prowadzoną przez skarżącego i wyrządzi jemu szkodę. Skarżący zaznaczył, że handluje [...] i dokonuje zakupów w firmie R. S.A. której przedstawiciel handlowy M. F. oszukał H. R. przekonując, iż jest uprawniony do odbioru gotówki [...], ale pobranych środków nie przekazywał do R. S.A. W konsekwencji H. R. musiał drugi raz dokonać zapłaty w kwocie 200 tys. zł za zakupiony towar co ograniczyło jego płynność finansową. Na potwierdzenie wnioskodawca przesłał kserokopię doręczenia odpisu wniosku o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy M. F. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 r., poz. 1369) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z ogólną zasadą na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności faktycznych, na które się powołuje i z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest rzeczywiście uzasadnione. Brak takich elementów uzasadnienia powoduje, że jest ono niewystarczające, gdyż pozbawia Sąd możliwości oceny czy w sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym zakresie niewystarczające jest samo powołanie się na treść wskazanego przepisu ze wskazaniem, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołuje się na nieuczciwość przedstawiciela handlowego swojego kontrahenta, która doprowadziła do konieczności ponownej zapłaty 200 tys. zł za zakupiony towar, co ograniczyło płynność finansową jego firmy. Skarżący wskazuje, że zapłata kary pieniężnej zakłóci prowadzoną przez niego działalność gospodarczą i wyrządzi jemu szkodę. W tym zakresie należy podkreślić, że kara finansowa wymierzona w zaskarżonej decyzji ma charakter pieniężny i jest odwracalna, a fakt ewentualnego wcześniejszego uregulowania takiego zobowiązania nie tworzy takiego stanu rzeczy, w którym na skutek wykonania decyzji strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiły skutki trudne do późniejszego odwrócenia. Uiszczona należność podlega zwrotowi w przypadku uchylenia decyzji zaskarżonej do sądu administracyjnego. Reasumując należy stwierdzić, że w świetle okoliczności zaprezentowanych w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu brak jest podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wymienione w przytoczonym przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., a tym samym brak podstaw do uwzględnienia wniosku strony skarżącej. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.