III SA/Po 695/20

Dnia 1 lipca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2021 roku wniosku pełnomocnika skarżącego adw. S. S. w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia sprostować błąd rachunkowy w punkcie drugim formuły sentencji wyroku WSA w Poznaniu z dnia [...] maja 2021 r. o sygn. III SA/Po [...] w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] sierpnia 2020r. o nr [...] r. w ten sposób, że w miejsce kwoty [...](słownie: [...]) zł wpisać kwotę [...](słownie: [...]) zł. /-/ M. Ławniczak

Wyrokiem z dnia [...] maja 2021 r., o wskazanej wyżej sygnaturze, WSA w Poznaniu – uchylając zaskarżoną decyzję i decyzję organu I instancji w pkt. 2 wyroku zasądził od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w P. na rzecz strony skarżącego kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów sądowych. W orzeczeniu tym omyłkowo wpisano kwotę [...]zł, zamiast kwoty [...]zł, obejmującej, stosownie do art. 205 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 , poz. 2325 ze zm): – koszty sądowe (opłacony wpis od skargi – [...] zł). – koszty zastępstwa procesowego ([...] zł według norm przepisanych oraz [...] zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej za udzielenie pełnomocnictwa). Stosownie do art. 156 § 1 w/w ustawy, sąd może z urzędu sprostować w wyroku błędy rachunkowe, w tym polegające – jak w niniejszym przypadku – na błędnym zsumowaniu poszczególnych pozycji kosztowych (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 418). Dodać należy, iż konieczność ich zsumowania i w konsekwencji oczywistość błędu rachunkowego wynika wprost z powołanych w uzasadnieniu wyroku podstaw wynagrodzenia tj. art. 209, 200 i 205 §2 P.p.s.a Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Ławniczak