III SA/Po 687/19

Dnia 25 lutego 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2019r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] kwietnia 2019r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019r Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w prowadzonym z urzędu postępowaniu określił A. O. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] o wskazanym w treści tej decyzji numerze VIN w wysokości [...] zł W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że na podstawie dokumentów, które posłużyły do rejestracji przedmiotowego samochodu ustalił, że dokonano rejestracji samochodu zaś nie złożono deklaracji dla podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu i nie został zapłacony należny z tego tytułu podatek akcyzowy. Organ wezwał stronę do pisemnego oświadczenia dotyczącego daty wprowadzenia samochodu na terytorium kraju i w dniu[...].03.2019 r. pracownicy organu w obecności użytkownika pojazdu dokonali oględzin samochodu. Organ wskazał, że zebrana w sprawie dokumentacja związana z oględzinami przedmiotowego pojazdu pozwala przedmiotowy pojazd klasyfikować do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej (CN). Posiada on wszelkie cechy pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób i takim był też w momencie dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego ( obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania siedzeń, wyposażenia do zabezpieczania w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów). Dokonano zmian [...].01.2019r. wnętrza na terytorium kraju . Organ porównał dokonane w samochodzie zmiany z informacjami dotyczącymi ogółu cech oraz ogólnego wyglądu samochodu tej marki uzyskując informacje na Niezależnym Portalu Internetowym AutoCentrum i stwierdził, że dokonane zmiany wynikają z fabrycznego wyposażenia pojazdu w 5 miejsc siedzących. Stwierdził, że zmiana ilości miejsc siedzących ( w momencie przywozu pojazdu do Polski były 2 miejsca siedzące) nie stanowiła ingerencji w konstrukcję pojazdu. W wyniku powyższych ustaleń organ uznał, że przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym, według oświadczenia strony wprowadzony został na terytorium kraju [...].02.2014r. Tak więc obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym powstał w dniu [...].02.2014r. Organ uznał wskazując na przepis art. 102 ust. 1 ustawy, że A. O. jest podatnikiem ponieważ nabył wewnątrzwspólnotowo przedmiotowy samochód. Następnie powołując się na przepis art. 106 ust. 2 ustawy wskazał, że w określonym w tym przepisie dniu strona jako podatnik podatku akcyzowego nie wywiązała się z obowiązku złożenia deklaracji jak i nie zapłaciła należnego podatku . Organ uwzględnił kwotę wynikającą z rachunku nr [...] z dnia [...].01.2014r. oraz kurs EURO z dnia [...].02.2014r. i określił, że wartość samochodu wyniosła [...] zł. uznając, że nie odbiega ona od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego. Od tak ustalonej wartości pojazdu organ uwzględnił wynikającą z przepisu art. 105 ust. 1 ustawy stawkę akcyzy w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego zaliczanego do pozycji 8703 o pojemności silnika 2 987 m(3) , która wyniosła 18,6% i obliczył należny podatek akcyzowy. W odwołaniu od decyzji strona wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Jej zdaniem samochód był nabyty jako pojazd ciężarowy przeznaczony do transportu towaru. Nadto strona powołała się na dokument rejestracyjny samochodu. Decyzją z dnia [...] lipca 2019r. Dyrektor Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji wyjaśnił, że istota sporu sprowadza się do oceny prawidłowości zakwalifikowania do odpowiedniego kodu Nomenklatury scalonej wprowadzonego na obszar kraju towaru. Organ odwoławczy podzielił stanowisko prezentowane przez organ I instancji, że cechy przedmiotowego samochodu wskazują, że pojazd ten powinien zostać sklasyfikowany jako samochód osobowy w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy t.j. jako pojazd objęty pozycją CN 8703 przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, inny niż objęty pozycją 8702. Organ odwoławczy powołał nadto pismo przedstawiciela producenta (firma [...] sp. z o.o.), który potwierdził, że przedmiotowy samochód został wyprodukowany na podstawie homologacji osobowej. Organ odwoławczy stwierdził, że z akt sprawy wynika, że odwołujący nabył wewnątrzwspólnotowo przedmiotowy samochód jako samochód ciężarowy. Zmiany polegające na przystosowaniu przedmiotowego samochodu do korzystania z niego głównie do przewozu towaru, nie spowodowały zmiany zasadniczego przeznaczenia tego samochodu do przewozu osób . Ponowne przystosowanie go do korzystania głównie do przewozu osób odbyło się wyłącznie przez montaż elementów istotnych do przewozu osób i stanowiły de facto przywrócenie pierwotnych cech pojazdu umożliwiając przewóz osób , nie wymagały ingerencji w konstrukcję samochodu. W skardze skierowanej do WSA w Poznaniu strona zarzuciła zaskarżanej decyzji naruszenie : - przepisów postępowania- art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 120, 121 §1 , art. 124, art. 181 § 1, art. 191 oraz art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 tej ustawy, poprzez dowolną ocenę stanu faktycznego sprawy i bezzasadne przyjęcie- w sposób sprzeczny z zasadą zaufania- iż przedmiotowy samochód nie jest samochodem ciężarowym, przez co w ocenie organu jego nabycie ma podlegać opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, -przepisów materialnych- art. 100 ust. 1 opkt 2 i ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1 i ust. 5, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105 pkt 1 oraz art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym ( Dz. U. 2014, poz. 752, ze zm.), poprzez błędną ich wykładnię i nieprawidłową subsumcję do stanu faktycznego sprawy. W konsekwencji strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący twierdził, że nie można jego uznać za podatnika. Na rozprawie przed Sądem w dniu [...].12.2019r. skarżący wskazał, że organ zastosował przepis art. 102 ust. 1 ustawy bezpodstawnie bowiem nabył on przedmiotowy samochód w [...] w dniu [...].01.2014r. a sprzedał E. K. [...].02.2014r. a więc w dacie jego przemieszczenia do Polski t.j. [...].02.2014r. skarżący nie był właścicielem przedmiotowego samochodu. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentacje podaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie, chociaż nie wszystkie zarzuty skargi Sąd uznał za zasadne. Na podstawie art. 100 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3, poz. 11 ze zm.) opodatkowaniu akcyzą podlega m.in. nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów – zgodnie z art. 102 ust. 1 – są: podmioty dokonujące czynności wskazanych w art. 100 ust. 1 i 2 ustawy. Natomiast obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów – stosownie do art. 101 ust. 2 pkt. 1 ustawy – powstaje w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego z dniem przemieszczenia pojazdu na terytorium RP, jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju. Jeżeli nie można określić tej daty to dniem powstania obowiązku podatkowego jest dzień, w którym organ stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu. Zgodnie natomiast z art. 100 ust. 4 ustawy samochody osobowe to pojazdy samochodowe i mechaniczne o kodzie CN 8703, tj. pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z powyższej regulacji wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Stosownie do art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Prawidłowej klasyfikacji dokonuje się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji WE nr 1549/06 z dnia 17.10.2006 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W myśl reguły I ORINS klasyfikację towarów należy uzgadniać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Natomiast zgodnie z brzmieniem pozycji 8703 obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Z powyższego brzmienia pozycji 8703 wynika zatem, iż o klasyfikacji samochodu do tejże pozycji decyduje jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Wyłącznie na podstawie przepisów Taryfy celnej wraz z wyjaśnieniami do niej, nie można udzielić odpowiedzi, jakie względy decydują o tym, że samochód jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób albo jest zasadniczo samochodem towarowym określając przeznaczenie pojazdu na użytek klasyfikacji celnej. W szczególności jest to widoczne przy dokonywaniu klasyfikacji samochodów o podwójnym przeznaczeniu, tj. takich którymi można przewozić zarówno osoby jak i towary. Bez wyczerpującej oceny całego zebranego w sprawie materiału dowodowego nie jest zatem możliwe rozstrzygnięcie o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu samochodowego, a co za tym idzie o jego prawidłowej klasyfikacji taryfowej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GSK 1361/06). Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest przy tym na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu (zob. wyrok ETS z dnia 06.12.2007 r. w sprawie C-486/06, dotyczący prawidłowej klasyfikacji towaru na potrzeby nałożenia podatkowe). Dotyczy to obiektywnych cech samochodu pozwalających na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu – zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych, co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów. Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy celnej – Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1.06.2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M. P. Nr 86, poz. 880), które zawierają określone cechy charakteryzujące pojazd, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów, do których wbrew zarzutom skargi, organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Noty mają zatem subsydiarnie wskazywać jak należy rozumieć pojęcie samochód osobowy. Według wskazanych wyjaśnień w pozycji (8703) określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (8703) jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y (Sports Utility Vehicles), niektóre pojazdy typu pickup). Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że istotny dla ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu jest moment powstania obowiązku podatkowego. W niniejszej sprawie organy podatkowe przyjęły, że obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym powstał w dniu [...].02.2014r. taką bowiem datę wskazał skarżący w oświadczeniu wskazując, że w tej dacie przedmiotowy samochód został wprowadzony na terytorium Polski. Z okoliczności ustalonych w toku postępowania wyjaśniającego, w tym na podstawie pisma uzyskanego od dealera i serwisanta pojazdów [...] wynika, że przedmiotowy samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy, czyli w założeniu producenta został przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Z dokonanych oględzin wynika, że pojazd jest jednobryłowy o nadwoziu zamkniętym, czterodrzwiowym typu kombi z bagażnikiem, pięcioma miejscami do siedzenia, dwa miejsca dla kierowcy i pasażera wyposażone w pasy bezpieczeństwa w pierwszym rzędzie, w drugim rzędzie trzy miejsca do siedzenia składane, dzielone wyposażone w pasy bezpieczeństwa i punkty kotwiące dla drugiego rzędu siedzeń, trzy zagłówki. Pojazd posiada pełne przeszklenie boczne i tylne, brak trwałej przegrody oddzielającej przestrzeń dla kierowcy i pasażera z przodu a przestrzenią tylną. Wnętrze pojazdu całkowicie tapicerowane z wyposażeniem typowym dla samochodu osobowego. Użytkujący samochód R. J. do akt załączył kopię oświadczenia o dokonaniu [...].01.2019r. zmian w przedmiotowym samochodzie, które polegały na demontażu ściany grodziowej, montażu foteli z pasami bezpieczeństwa, zmianie liczby miejsc z dwóch na pięć miejsc siedzących . Tym samym w przedmiotowym samochodzie dokonano zmiany rodzaju pojazdu z ciężarowego na osobowy (protokół przesłuchania świadka). W konsekwencji organy obu instancji bez naruszenia prawa uznały, że w dniu powstania obowiązku podatkowego, przedmiotowy samochód był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Sąd zauważa, że o wyborze właściwej pozycji kodu CN decyduje główna funkcja pojazdu wynikająca z jego budowy i wyposażenia. Nie decyduje, więc przeznaczenie w sensie sposobu wykorzystania pojazdu przez nabywcę, lecz przeznaczenie przewidziane przez producenta. Fakt przerobienia samochodu ciężarowego na osobowy, przy zachowaniu wszystkich cech i elementów konstrukcji i wyposażenia, które decydowały o jego pierwotnej funkcji osobowej i przeznaczeniu z tym związanym, nie może mieć istotnego znaczenia z punktu widzenia oceny prawidłowości klasyfikacji pojazdu. Dla wymiaru podatku akcyzowego nie jest ważne jakich przeróbek w pojeździe dokonuje jego użytkownik, aby dla celów rejestracyjnych nadać mu cechy właściwe pojazdowi ciężarowemu, ale decydujące znaczenie mają cechy jakie pojazdowi temu nadał producent. Bez znaczenia z punktu widzenia klasyfikacji pojazdu do celów podatkowych pozostają dokumenty rejestracyjne, z których wynika że sporny pojazd w momencie jego nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochodem ciężarowym. Przepisy regulujące kwestie rejestracji samochodów na gruncie przepisów o podatku akcyzowym mają znaczenie jedynie w zakresie ustalenia, czy samochód został zarejestrowany na terytorium kraju, nie mają natomiast znaczenia dla klasyfikacji samochodów jako samochodów osobowych czy ciężarowych. Zgodnie bowiem z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., akcyzie podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Tym samym, dowód rejestracyjny pojazdu nie stanowi podstawy dla określenia rodzaju oraz typu pojazdu dla celów podatkowych, albowiem w tym względzie decydujące znaczenie ma klasyfikacja wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN). Tak więc w kwestii ustaleń co do rodzaju przedmiotowego samochodu zarzuty strony skarżącej nie były zasadne. Na uwzględnienie natomiast zasługiwał zarzut braku podstaw do uznania skarżącego przez organy za podatnika podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu . Zarzut ten formułowany na etapie postępowania przed Sądem jest najdalej idącym zarzutem i zasługującym na jego uwzględnienie. Otóż zgodnie z treścią art. 102. ustawy podatnikiem akcyzy od samochodów osobowych jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. t.j. - importu samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; - nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; - pierwszej sprzedaży na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym: wyprodukowanego na terytorium kraju, lub od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2. - dokonująca sprzedaży na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju, następującej po sprzedaży, o której mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli wcześniej akcyza nie została zapłacona w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. Nadto w przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel. Także w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3ustawy, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która wystąpiła o rejestrację tego samochodu na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Organ jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia wskazał przepis art. 100 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4, art.101 ust.2 pkt 1, art. 102 ust. 1 ustawy i w uzasadnieniu podał, że podatnikiem jest skarżący ponieważ nabył wewnątrzwspólnotowo przedmiotowy pojazd (str. 12 uzasadnienia decyzji z dnia 10.04.2019r.). Organ odwoławczy podzielił powyższe stanowisko stwierdzając, że odwołujący nabył wewnątrzwspólnotowo samochód(...), str. 3 uzasadnienia. Tym samym organy uznały, że skarżący jest podatnikiem z tytułu nabycia wewnątrzewspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Przy czym organy dokonały ustaleń na podstawie dokumentów , które posłużyły do rejestracji samochodu. Sąd zauważa, że w dacie przemieszczenia przedmiotowego samochodu na teren kraju t.j. [...].02.2014 r. skarżący nie był jego właścicielem ponieważ sprzedał przedmiotowy samochód E. K. w dniu [...].02.2014r. (faktura VAT [...] , w aktach adm.). Skarżący nie występował także z wnioskiem o rejestrację przedmiotowego samochodu na terytorium kraju. Organ więc bezzasadnie przyjął, że skarżący jest podatnikiem podatku akcyzowego od przedmiotowego samochodu. Sąd zauważa, że organ nie prowadził innych ustaleń pozwalających uznać skarżącego za podatnika podatku akcyzowego od przedmiotowego samochodu. Obecnie ponownie rozpatrując sprawę organ uwzględni powyższe rozważania biorąc nadto pod uwagę przepis art. 70 Ordynacji podatkowej i jeżeli ustali, że nie było zdarzeń mających wpływ na bieg przedawnienia , postępowanie umorzy. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019.2325) orzekł ja w pkt I sentencji. W pkt. II postanowiono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w zw. z §14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 październik 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015. 1800).