III SA/Po 687/14

Dnia 3 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia ... marca 2014 r., nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga X. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia ... marca 2014 r., nr .... W petitum skargi strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie przedmiotowej decyzji w chwili obecnej może zagrozić prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, co uzasadnia uznanie, że może zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący nie posiada środków finansowych na ewentualne pokrycie zobowiązania podatkowego. Prowadzona przez stronę firma od początku bieżącego roku przynosi straty na poziomie ... zł. Na utrzymaniu strony pozostaje dwójka małoletnich dzieci w wieku ... lat. Skarżący wskazał też, jakie wydatki ponosi miesięcznie na utrzymanie rodziny. W załączeniu skarżący przedłożył wypis z księgi przychodów i rozchodów za pierwszy kwartał 2014 r. oraz podsumowanie księgi przychodów i rozchodów za miesiące od stycznia do marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy tym chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. m.in. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 328/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Okoliczność wystąpienia takich przesłanek sąd bada zasadniczo w oparciu o przedstawione we wniosku okoliczności, uprawdopodabniające zaistnienie tych przesłanek. Oznacza to, że na stronie skarżącej spoczywa wskazanie we wniosku okoliczności uwiarygodniających niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. m.in. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić przy tym należy, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Na wnioskodawcy zatem spoczywa obowiązek jedynie uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienia NSA: z 11 stycznia 2008 r., II OZ 1002/07 oraz z 16 kwietnia 2013 r., I GSK 409/13 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie skarżący przedstawił szczegółowo okoliczności faktyczne, które mogą wskazywać na wystąpienie podniesionych przez niego przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Należy mieć na względzie podniesioną przez skarżącego okoliczność, że wykonanie zaskarżonego aktu może zagrozić prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, co zostało przezeń uprawdopodobnione przedłożonym wypisem z księgi przychodów i rozchodów za pierwszy kwartał 2014 r., a także podsumowaniem księgi przychodów i rozchodów za miesiące od stycznia do marca 2014 r. Równie istotną okolicznością wpływającą na ocenę zaistnienia w niniejszym przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest fakt, że skarżący wraz z małżonką posiadają dwoje małoletnich dzieci. W świetle tych okoliczności zachodzą, w ocenie Sądu, przesłanki wskazane w treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. Groźba przymusowego wykonania nałożonej na skarżącego należności, a tym samym utraty przez niego i jego rodzinę dotychczasowego źródła utrzymania, niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu i jego rodzinie znacznej szkody, poprzez pozbawienie ich źródła dochodu, a tym samym podstawy codziennego utrzymania. Mając powyższe na uwadze wniosek o ochronę tymczasową zasługiwał na uwzględnienie, stąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.