III SA/Po 654/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w dniu 1 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi I. P. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2026 r. (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 18 maja 2026 r. I. P. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez r. W., wniosła skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 13 kwietnia 2026 r. (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki. Do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą do reprezentowania przed sądami powszechnymi wszystkich instancji oraz wszelkimi urzędami. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III tutejszego Sądu z dnia 18 czerwca 2026 r. wezwano r. W. (dalej również: pełnomocnik) do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braku formalnego skargi (pod rygorem jej odrzucenia), poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 16 lipca 2026 r. (k. 32 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik przesłał do tutejszego Sądu pełnomocnictwo do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Przesyłka zawierająca pełnomocnictwo została nadana w dniu 24 lipca 2026 r. (k. 36 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 z późn.zm., dalej: P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Stosownie do art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z kolei art. 37 § 1 P.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej przedłożył wraz ze skargą pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej przed sądami powszechnymi. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334 z późn. zm., dalej: P.u.s.p.) sądami powszechnymi są sądy rejonowe, sądy okręgowe oraz sądy apelacyjne. Z kolei art. 1 § 2 P.u.s.p. stanowi, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie nienależącym do sądów administracyjnych, sądów wojskowych oraz Sądu Najwyższego. Ustrój sądownictwa administracyjnego reguluje odrębna ustawa, tj. ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z pózn. zm., dalej: P.u.s.a.), Zgodnie z art. 2 P.u.s.a. sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne. Przedłożone zatem przez pełnomocnika pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej przed sądami powszechnymi nie uprawniało do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, w tym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Dlatego też koniecznym było wezwanie pełnomocnika do przedłożenia stosownego pełnomocnictwa, które potwierdziłoby jego legitymację procesową (skargową). Przedłożone bowiem wraz ze skargą pełnomocnictwo do reprezentowania przed sądami powszechnymi takiej legitymacji procesowej nie wykazywało. Wskazać przy tym należy, że w podjętej w dniu 2 lutego 2026 r. uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, o sygn. akt III OPS 2/25 stwierdzono, że podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie ma również kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. W niniejszej sprawie przesyłkę zawierająca wezwanie do przedłożenia pełnomocnictwa doręczono pełnomocnikowi w dniu 16 lipca 2026 r. W wezwaniu pouczono pełnomocnika o konieczności uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zauważyć jednak trzeba, że 7-dniowy termin upływał z dniem 23 lipca 2026 r., a pełnomocnik nadał w placówce pocztowej przesyłkę zawierającą pełnomocnictwo do reprezentowania przed sądami administracyjnymi w dniu 24 lipca 2026 r., a więc dzień po terminie (k. 36 akt sądowych – data stempla pocztowego). Pełnomocnik nie uzupełnił zatem braku formalnego skargi w terminie. Na marginesie wskazać trzeba, że obok stempla pocztowego potwierdzającego nadanie przesyłki z pełnomocnictwem w dniu 24 lipca 2026 r. znajduje się potwierdzenie komputerowe o treści: "PRZESYŁKA NIESTEMPLOWANA, nadano w UP [...] dnia 2026-07-23". W orzecznictwie wskazywano, że taka informacja nie może stanowić potwierdzenia nadania przesyłki – w szczególności wtedy, gdy obok znajduje się stempel pocztowy z inną datą (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 marca 2017 r., sygn. II SA/Wa 1695/16, orzeczenie dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOSA, orzeczenia.nsa.gov.pl). Co więcej, z historii śledzenia przesyłki na oficjalnej stronie Poczty Polskiej (emonitoring.poczta-polska.pl) wynika, że przesyłka była nadana w Placówce Pocztowej [...] 2 w dniu 24 lipca 2026 r. o godz. 18:16. Z kolei w dniu 23 lipca 2026 r. o godz. 23:49 przesyłka była jedynie przygotowana przez elektronicznego nadawcę. Mając zatem na uwadze – przede wszystkim – datę stempla pocztowego, jak również datę nadania określoną w historii śledzenia przesyłki, uznać należało, że przesyłka została nadana w dniu 24 lipca 2026 r., a więc po terminie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.