III SA/Po 606/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. i H. R. na decyzję Wojewody z dnia 18 marca 2026 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z 18 marca 2026 r. nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z 12 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz H. i J. R. odszkodowania za prawo własności części nieruchomości wydzielonej dla celów realizacji inwestycji drogowej. Przesyłka zawierająca decyzję została doręczona pełnomocnikowi skarżących 2 kwietnia 2026 r. Pełnomocnik J. R. i H. R. złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismem datowanym oraz nadanym w placówce pocztowej 4 maja 2026 r. W treści skargi pełnomocnik określił, że wnosi ją do Wojewody za pośrednictwem Starosty [...]. Przesyłka zawierająca skargę została skierowana na adres organu I instancji. Pismem z 12 maja 2026 r. Starosta [...] zawiadomił pełnomocnika skarżących o przekazaniu jego skargi do Wojewody w oparciu o art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (DZ. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm., dalej: k.p.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Termin określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących 2 kwietnia 2026 r. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego upływał z dniem 4 maja 2026 roku (poniedziałek), który nie był dniem wolnym od pracy. Skarga została złożona w ostatni dzień terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., jednak została skierowana na adres niewłaściwego organu. W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego wymagane jest nie tylko zachowanie trzydziestodniowego terminu, który liczy się od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, lecz również zachowanie właściwego trybu jej wniesienia, czyli za pośrednictwem właściwego organu, tj. organu, którego działanie bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 P.p.s.a. Na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest bowiem zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 k.p.a. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 2013 r. II GSK 937/13, z 10 października 2017 r. II GZ 742/17, wszystkie orzeczenia dostępne pod adresem: https://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W kontrolowanym postępowaniu przekazanie skargi do organu właściwego nastąpiło 12 maja 2026 r., czyli już po terminie przewidzianym na wniesienie skargi. W konsekwencji należy przyjąć, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. i podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym.