III SA/Po 603/18

Dnia 9 listopada 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 9listopada 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi S. Z. D. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2018 roku nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego; postanawia: zwolnić skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

Skarżący wystąpił z żądaniem przyznania praw pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych. Z ujawnionych informacji wynika, że skarżący posiada dom o powierzchni 80 mkw., nieruchomość rolną o powierzchni 14ha oraz działkę budowlaną o powierzchni 1260 mkw. Wnioskodawca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.), ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 złotych. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z prowadzenia działalności rolniczej. Przychód ze sprzedaży płodów rolnych za rok 2018 określił na kwotę 8.500 zł. Skarżący oświadczył, że nie otrzymał dopłat bezpośrednich. Wskazał ponadto, że komornik sądowy prowadzi przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne na kwotę 162.000 zł. Z akt administracyjnych wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadzi przeciwko wnioskodawcy egzekucję administracyjną zaległości składkowych na rzecz KRUS. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w myśl art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018, poz. 1302 jest możliwe gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja majątków i rodzinna wnioskodawcy uzasadnia stanowisko, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Deklarowany przychód z działalności rolniczej za 2018 rok to 850 zł średniomiesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnych innych źródeł utrzymania. Odmowa przyznania prawa pomocy powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania. Wobec powyższego na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.