III SA/Po 6/17

Dnia 2 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 30 listopada 2016 roku, B. K. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na wskazaną decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...], nr [...]. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi przez B. K.. Skarżąca nie wniosła środka odwołania. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 – dalej P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], została uznana za doręczoną w dniu 20 października 2016 roku, zgodnie z trybem uregulowanym w art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2015, poz. 613 ze zm.). Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął z dniem 21 listopada 2016 roku. Skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia wpłynęła do organu w dniu 05 grudnia 2016 roku (data stempla pocztowego to 2 grudnia 2016 roku). Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca nie skorzystała z prawa do zażalenia, co spowodowało, że orzeczenie stało się prawomocne od dnia 25 stycznia 2017 roku. Skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu – art. 58 §1 pkt 2 P.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 oraz art. 232 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.