III SA/Po 567/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa I. sp. z o. o. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu prowadzenia robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji m. in. o ustaleniu opłaty za zajęcie pasa drogowego w wysokości [...] zł. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie. Wniosku nie uzasadniono ani nie nadesłano żadnych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca jest zobowiązany uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca winien nie tylko powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji, ale i przedstawić dokumenty uprawdopodabniające te okoliczności, w szczególności ujawniające jego aktualną sytuację dochodową i majątkową. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych dowodów na możliwość zajścia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z brakiem dokumentów wykazujących jego aktualną sytuację dochodową i majątkową nie można stwierdzić, że uiszczenie ustalonej opłaty skutkuje niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie jest obowiązany do wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku w powyższym zakresie, gdyż uzasadnienie wniosku nie stanowi wymogu formalnego wniosku, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Skoro wnioskodawca nie uprawdopodobnił w wyżej wskazany sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a.