III SA/Po 566/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z [...] czerwca 2017 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 24 lipca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła skarga J. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W skardze nie podano wartości przedmiotu zaskarżenia. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 września 2017 r. zobowiązano Skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizo w dniu 2 października 2017r. oraz 10 października 2017r.) na adres Skarżącego podany w skardze. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została przez Skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 16 października 2017r. Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Stosownie zaś do art. 216 p.p.s.a. jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Powołane powyżej przepisy nakładają na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji (w niniejszej sprawie w drodze skargi) obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia stronie skarżącej pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. zostało ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego, nastąpiło w dniu 2 października 2017 r. Powtórne awizo zostało dokonane w dniu 10 października 2017r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej nastąpiło w dniu 02 października 2017r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 16 października 2017r. Zatem siedmiodniowy termin do podania wartości przedmiotu zaskarżenia upłynął z dniem 23 października 2017r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono braku formalnego skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.