III SA/Po 532/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 23 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2020 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a 1. stwierdzić swoją niewłaściwość; 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, opisane w rubrum, o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 10 stycznia 2019 r., którą to decyzją została na skarżącego nałożona kara pieniężna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.; dalej jako P.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczące wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego; organ I instancji nałożył na skarżącego karę pieniężną, działając w oparciu o art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 2200). W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 z późn. zm., dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 1 rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie skarżący ma miejsce zamieszkania w Lublinie (województwo lubelskie). Tym samym sądem właściwym do rozpoznania niniejszej skargi, w myśl cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. 2003 r., Nr 72 poz. 652 ze zm.) sądem właściwym dla obszaru województwa lubelskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdzając swoją niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę sądowi właściwemu, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie. .