III SA/Po 516/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W piśmie z dnia [...] r. zawarto wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez ZUS w przedmiocie należności z tytułu składek, który Sąd potraktował jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji albowiem jedynie przed organem egzekucyjnym strona może wnioskować o zawieszenie postępowania egzekucyjnego i to na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm. ). Jest to jednak postępowanie prowadzone przed organem egzekucyjnym, a nie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w powyżej wskazanym zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać należy ponadto, że wstrzymanie wykonania decyzji może dotyczyć tylko takich decyzji, które podlegają wykonaniu, czyli nakładających określone obowiązki po stronie danego podmiotu ( o charakterze pieniężnym czy niepieniężnym ). W przedmiotowej sprawie skarżona decyzja nie ma takiego charakteru, gdyż nie nakłada na stronę jakiegokolwiek obowiązku o charakterze pieniężnym czy niepieniężnym, który mógłby podlegać wykonaniu w drodze przymusowej egzekucji. Jest to bowiem decyzja o odmowie umorzenia należności wobec ZUS. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.