III SA/Po 486/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2018 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W skardze na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracyjnej w Poznaniu zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. Skarżący podał, że jego miesięczny dochód w 2015 roku wyniósł ok. [...] zł, w roku 2016 – ok. [...] zł, w 2017 nie uzyskał żadnych przychodów. Ponadto w latach 2015-2017 ponosił straty z tytułu prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej, odpowiednio: [...] zł. Ponadto na jego sytuację wpływają dwie umowy: pożyczki pomiędzy jego żoną a bankiem, z której comiesięczna rata wynosi [...] zł oraz umowa kredytu hipotecznego zawarta pomiędzy Skarżącym i jego żoną a bankiem, której spłata następuje w ratach kapitałowo-odsetkowych. W załączeniu Skarżący przedłożył zeznania podatkowe za lata 2015-2017, ww. umowy oraz wyciąg z prywatnego konta bankowego. W ocenie Skarżącego niewątpliwie wystąpiły przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z przedłożonych przez Skarżącego umów, z tytułu umowy pożyczki żona Skarżącego zobowiązana jest do zapłaty miesięcznej raty w wysokości [...] zł. Jak wynika z umowy kredytu hipotecznego udzielonego skarżącemu z żoną, spłata kredytu jest zabezpieczona hipoteką na nieruchomości do kwoty [...] zł. Z wyciągu z rachunku bankowego Skarżącego wynika, że w okresie od [...] marca 2018 r. do [...] czerwca 2018 r. na jego konto wpłynęło łącznie [...] zł, przy czym [...] zł z innego rachunku należącego do Skarżącego. Ponadto, zgodnie z deklaracją podatkową za rok 2015 – osiągnął przychód w łącznej wysokości [...] zł, małżonka – [...] zł, poniesiona strata wyniosła [...] zł, a łączny dochód małżonków do opodatkowania – [...] zł. Zgodnie natomiast z zeznaniem o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2016 Skarżący osiągnął przychód w łącznej wysokości [...] zł, a jego małżonka – [...] zł; poniesiona przez niego strata [...] zł, zaś łączny dochód małżonków po odliczeniu dochodu zwolnionego, strat i składek na ubezpieczenia wyniósł [...] zł. Odpowiednio w roku podatkowym 2017 kwoty te wyniosły [...] zł łącznego osiągniętego przychodu przez Skarżącego i [...] zł przez małżonkę, [...] zł straty oraz łączny dochód małżonków po odliczeniu dochodu zwolnionego, strat i składek na ubezpieczenia w wysokości [...] zł. Podkreślenia wymaga, że wskazane wyżej wartości przychodu Skarżącego określają, wolne od egzekucji, pozostające w dyspozycji wnioskodawcy, środki finansowe uzyskiwane i wydatkowane tylko w ramach źródła dochodu wnioskodawcy. Nadto Sąd stwierdza, że złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przybliżył Sądowi okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd zaznacza, że możliwość wyegzekwowania kwoty, sama w sobie nie stanowi wystarczającej przyczyny wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty. Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 11 stycznia 2017 r. sygn. akt I OZ 2046/16 (CBOSA), że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji