III SA/Po 465/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu [...] sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej posiadaczowi zależnemu lokalu, w którym znajdował się niezarejestrowany automat do gier postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji o wymierzeniu skarżącej kary pieniężnej w wysokości [...] zł. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na znaczną wysokość kary, co może narazić skarżącą na trudne do odwrócenia skutki. Do wniosku nie załączono żadnych dokumentów wskazujących na dochody i majątek skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawczyni jest zobowiązana uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Aby uprawdopodobnić, że okoliczności te rzeczywiście występują, powinna nie tylko powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji, ale i przedstawić dokumenty uprawdopodabniające te okoliczności, w szczególności ujawniające jej aktualną sytuację dochodową i majątkową. Wnioskodawczyni tego nie uczyniła. W związku z brakiem informacji i dokumentów wykazujących jej aktualną sytuację dochodową i majątkową nie można stwierdzić, że uiszczenie wymierzonej kary nawet w znacznej wysokości skutkuje niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie jest obowiązany do wezwania wnioskodawczyni do uzupełnienia wniosku w powyższym zakresie, gdyż uzasadnienie wniosku nie stanowi wymogu formalnego wniosku, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Skoro wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła w wyżej wskazany sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 p.p.s.a.