III SA/Po 422/16

Dnia 4 maja 2017 roku. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi U.M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia przyznać radcy prawnemu M. A. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) opłatę w kwocie [...] zł ([...] złotych), w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł ([...] złotych), a w pozostałym zakresie oddalić wniosek pełnomocnika

Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił skarżącą U. M. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej radcę prawnego, którego w osobie M. A. wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. Wyrokiem z dnia 15 marca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę i przyznał radcy prawnemu od Skarbu Państwa kwotę [...] zł uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Pismem z dnia 20 kwietnia 2017 roku M. A. przedstawiła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie oraz wniosła o przyznanie wynagrodzenia z tego tytułu oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków w kwocie [...] zł. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), dalej jako "rozporządzenie", koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł c) w innej sprawie – 240 zł. Przedmiotowa sprawa kwalifikuje się do spraw opisanych w § 21 ust. 1 pkt 1 a), gdyż przedmiot sprawy stanowi należność pieniężną. Zgodnie z treścią § 8 pkt 4 rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej 5000 zł do 10 000 zł – 1200 zł. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu (§ 4 ust. 2 rozporządzenia), należało przyznać radcy prawnemu M. A. za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynagrodzenie w wysokości [...] zł. Pełnomocnik oświadczyła, że pomoc prawną świadczyła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i jest płatnikiem podatku VAT (k. 67 akt sądowych). Opłatę w powyższej kwocie podwyższa się zatem o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). W myśl art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. NSA ocenił, że powyższa regulacja ma charakter wyczerpujący, a zatem przedstawiony katalog kosztów niezbędnych nie może być rozszerzany na wydatki inne, w tym drobne i zwykle występujące przy okazji procesu sądowego. Odnośnie zatem podawanych przez pełnomocnika w niniejszej sprawie kosztów nadania przesyłek, przyjąć należy, że są to właśnie wyżej wspomniane "drobne i zwykle występujące przy okazji procesu sądowego wydatki", które pokrywa się z przyznanego pełnomocnikowi wynagrodzenia (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 31/12, LEX nr 1121121, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt I SA/Op 73/05, LEX nr 857102). Wnioskowane przez pełnomocnika opłaty pocztowe za polecone przesyłki do skarżącej i Sądu nie stanowią zatem niezbędnych i udokumentowanych wydatków radcy prawnego o jakich mowa w § 2 pkt 2 rozporządzenia. W tym zakresie wniosek pełnomocnika należało zatem oddalić. Reasumując, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w zw. z § 2, § 4 ust. 1, 2, 3, § 21 ust. 1 pkt 1 lit a, pkt 2 lit. b rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.