III SA/Po 394/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk – Marciniak (spr.) Sędzia WSA Maciej Busz Sędzia WSA Wojciech Rowiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 07 maja 2026 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta na postanowienie Wojewody z dnia 30 stycznia 2026 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości

Decyzją Starosty [...] z dnia 1 grudnia 2025 r nr [...] dokonano zwrotu na rzecz B. 5tróżyńskiej, A. K., T. B., S. B., A. B., K. B., M. M., V. P., J. K., I. K., L. K., działki położonej w P. nr [...], obręb [...], arkusz mapy nr [...], nr KW [...] W dniu 22 grudnia 2025 r. odwołanie od tej decyzji wniosło Miasto [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazując jako przyczynę uchybienia terminu okoliczność, że w czasie kiedy przedmiotowy termin biegł, pełnomocnik skarżącego przebywał w szpitalu, a następnie na zwolnieniu lekarskim. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2026 r nr [...] Wojewoda odmówił przywrócenia terminu Skargę na powyższe postanowienie wniosło Miasto [...] domagając się przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W myśl § 2 powyższego przepisu prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Stosownie do postanowień art. 59 § 2 k.p.a. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Wykładnia powyższych przepisów, prowadzi do wniosku, że organ rozpatrujący podanie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, powinien termin ten stronie przywrócić, gdy uprawdopodobni ona brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, który wniosła rzecz jasna, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożonym w terminie 7 dni od ustania przyczyny uniemożliwiającej dokonanie uchybionej czynności. Decyzja organu I instancji z dnia 1 grudnia 2025 r. nr [...] została doręczona stronie skarżącej 3 grudnia 2025 r, zatem termin do złożenia odwołania upływał 17 grudnia. 2025 r. Wniosek o przywrócenie terminu nie mógł zostać uwzględniony. Skarżąca strona nie przedstawiła okoliczności, które mogą wskazywać na brak jej winy. Strona powinna zatem uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Przeszkoda ta musi przy tym istnieć przez cały czas biegu terminu przepisanego dla dokonania danej czynności procesowej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione, należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (zob. w szczególności wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1459/09, Baza NSA). Skoro art. 58 § 1 k.p.a. jako konieczną przesłankę przywrócenia terminu określa brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, należy uznać, ze jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1397/05, Baza NSA). Przywrócenie terminu jest dopuszczalne jedynie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1096/11, Baza NSA). Z akt sprawy wynika, że pobyt pełnomocnika w szpitalu miał miejsce od 14 do 16 grudnia 2025 r., natomiast na zwolnieniu lekarskim przebywał w warunkach domowych od 17 do 31 grudnia 2025 r. W dniu 12 grudnia 2025 r., pełnomocnik skarżącej sporządził odwołanie od decyzji organu I instancji, a więc przed upływem terminu do wniesienia odwołania oraz co istotne na dwa dni przed powstałą nieobecnością pełnomocnika skarżącego. Skoro zatem skarżący był w dyspozycji pisma zawierającego odwołanie przed absencją pełnomocnika, miał możliwość jego wniesienia - np. w ramach swojej struktury organizacyjnej za pośrednictwem innego umocowanego pracownika - do Wojewody w przypisanym ustawowo terminie czternastu dni. Z tego względu, zaniechanie stosownych działań, dzięki którym termin do złożenia środka odwoławczego mógłby być zachowany, świadczy o zawinionym uchybieniu terminu, w szczególności przy założeniu, że przy dochowaniu należytej staranności (wyznaczenie w zastępstwie innego pracownika do złożenia odwołania) możliwe było dokonanie przez skarżącego czynności w terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.