III SA/Po 384/14

Dnia 16 lipca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R S na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc sierpień 2008 r. oraz określającej kwotę nadwyżki za poszczególne miesiące od września do grudnia 2008 r. postanawia : odrzucić skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 maja 2014 r.

Postanowieniem z dnia 27 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R S na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P z dnia [...] 2014 r. Orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 czerwca 2014 r. wraz z pouczeniem o skardze kasacyjnej (k. 16 i 19 akt sądowych). W dniu 4 lipca 2014 r. skarżący złożył własnoręcznie sporządzoną i podpisaną skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia Sądu (k. 21 – 23 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. skarga kasacyjna winna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych dodatkowo przez doradcę podatkowego. Oznacza to, że w przypadku wspomnianego środka odwoławczego, o wysokim stopniu sformalizowania, istnieje obowiązek sporządzenia i podpisania skargi kasacyjnej przez profesjonalny podmiot. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1 - 3 powołanej powyżej ustawy jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie (zobacz postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04 , M.P. 2004/5/202). Pomimo powyższych wymagań strona skarżąca sporządziła skargę kasacyjną osobiście, wnosząc ją w imieniu własnym. Nie została ona zatem sporządzona, podpisana i wniesiona w prawem przewidziany sposób, czyli przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W tym stanie rzeczy skarga R S jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. i dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.