III SA/Po 354/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu [...] kwietnia 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowanej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2010, postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 grudnia 2016 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z 11 października 2016 r. referendarz sądowy tut. Sądu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 grudnia 2016 r. W piśmie procesowym z 3 stycznia 2017 r. skarżący wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z zażaleniem na postanowienie tut. Sądu z 14 grudnia 2016 r., wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 14 grudnia 2016 r. – jako niedopuszczalne – podlega odrzuceniu. Wskazać trzeba, że stosownie do art. 260 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W konsekwencji na postanowienie tego sądu, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego utrzymano w mocy, nie przysługuje żaden dalszy środek odwoławczy, a zwłaszcza wywiedzione w niniejszej sprawie zażalenie. Środek taki nie jest zresztą przewidziany ani w art. 194 § 1 P.p.s.a., ani w innych przepisach tej ustawy. Wobec powyższego, na podstawie 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.