III SA/Po 269/18

Dnia 5 lipca 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2018 roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry; postanawia odmówić zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżący J. G. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wpis od skargi wynosi 720 zł. Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie wygospodarować środków na koszty sądowe bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca jest współwłaścicielem z byłą żoną nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. 250 mkw. Żona wnioskodawcy jest współwłaścicielem z byłym mężem: nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. 95 mkw. oraz nieruchomości rolnej o pow. 0,05 ha. Skarżący wraz z żoną są również właścicielami dwóch nieruchomości użytkowych oraz na podstawie leasingu użytkują dwa samochody osobowe marki Mercedes klasa B i C. Z treści oświadczenia majątkowego oraz dodatkowych dokumentów przedłożonych w celu uzupełnienia oświadczenia majątkowego ustalono, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Według oświadczenia wnioskodawcy zamieszkuje z nim także siedemnastoletni syn z pierwszego małżeństwa. Dochody rodziny zostały określone na kwotę 11.800 zł netto miesięcznie. Przychód wnioskodawcy z działalności gospodarczej "B. J." według zestawienia przychodów i wydatków za okres od stycznia 2017 do lutego 2018 to 43.367,25 zł średniomiesięcznie. Wskazane wartości określają, wolne od egzekucji, pozostające w dyspozycji wnioskodawcy, środki finansowe uzyskiwane i wydatkowane tylko w ramach jednego źródła dochodu wnioskodawcy. Środki zaangażowane w prowadzenie tej działalności gospodarczej są wystarczające i mogą zostać uszczuplone na finansowanie udziału w niniejszym postępowaniu sądowym. Wnioskodawca, pomimo wezwania, nie wykazał kosztów koniecznego utrzymania rodziny. Deklarowane we wniosku wydatki z tytułu kredytu, rat leasingowych, czy dzierżawy są kosztami działalności gospodarczej. Na koszty działalności gospodarczej wnioskodawca wydatkuje 35.654,07 średniomiesięcznie. W tej sytuacji, zgodnie z zasadą równoważnego traktowania powinności finansowych, uznać należało, że w zasięgu możliwości płatniczych wnioskodawcy pozostaje sfinansowanie kosztów sądowych na poziomie około 1.200 zł. Skoro dochody rodziny deklarowane są na poziomie 11.800 zł netto miesięcznie, to uiszczenie wskazanych kosztów sądowych nie spowoduje zachwiania sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie będzie ona w stanie zapewnić sobie i członkom rodziny minimum warunków socjalnych. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.