III SA/Po 223/18

Dnia 15 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi spółka A na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia dotyczącego pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwrot kwot wpłaconych nielegalnie postanawia odrzucić skargę

Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego P. – N. M., pozostawił bez rozpatrzenia pismo strony z dnia [...]. (uzupełnione pismami z dnia [...] oraz [...]), w których strona zażądała "uchylenia wszystkich decyzji w których stroną była spółka A w których podatkowy organ administracyjny odmówił nielegalnie zwrotu kwot wpłaconych nielegalnie na jego konto." Pismem z dnia [...] spółka zażądała "podjęcia postępowania w sprawie nr [...], bo wydane postanowienie z dnia [...] z mocy prawa konstytucyjnego wyrażonego w art. 7, 30, 83 w związku z art. 2 i 37 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej jest nielegalne i niepraworządne." Naczelnik Urzędu Skarbowego P. – N.M. uznał wniesione pismo za wniosek o stwierdzenie nieważności ww. postanowienia i przekazał ww. pismo spółki, zgodnie z właściwością, do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w P. odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – N. M., nr [...] z dnia [...] pozostawiającego bez rozpatrzenia pismo strony z [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka A wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego P. – N.M. nr [...] z dnia [...]. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, które jej przysługiwały. W pouczeniu zaskarżonego postanowienia poinformowano spółkę o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P., w terminie siedmiu dni od doręczenia jej decyzji. Skarżąca takiego zażalenia nie wniosła, a tym samym nie wyczerpała przysługujących środków zaskarżenia. W związku z powyższym przedmiotową skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu należy uznać za przedwczesną. Wobec powyższego przedmiotową na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. przedmiotową skargę jako niedopuszczalną należy odrzucić.