III SA/Po 174/19

Dnia 19 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 marca 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Po 1117/13 postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z 13 marca 2014 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Po 1117/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. W. na wskazaną w nim decyzję. W dniu 11 marca 2019 r. A. W. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyżej powołanym wyrokiem. Skarżący wskazał na podstawę wznowienia zawartą w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Podniósł, że dopiero teraz wykrył prawomocne wyroki sądów administracyjnych i uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2018 r. o sygn. akt I FPS 5/17, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku tego wymagania sąd skargę o wznowienie odrzuci (art. 280 § 1 p.p.s.a.). Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I FSK 607/06 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA"). Wnoszący skargę o wznowienie postępowania wskazał jako podstawę wznowienia art. 273 § 2 p.p.s.a. Stanowi on, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Podnoszone przez skarżącego istnienie prawomocnych wyroków sądów administracyjnych i uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I FPS 5/17, w których jego zdaniem przedstawiono inny niż w powołanym wyżej wyroku z 13 marca 2014 r. pogląd co do wykładni prawa, nie stanowi ustawowej przesłanki wznowienia postępowania. Odmienna interpretacja przepisów prawa czy stanu faktycznego nie może być uznana za nową okoliczność faktyczną lub środek dowodowy, o których mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt II OSK 689/05 - dostępne w CBOSA). Skoro skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, Sąd odrzucił ją na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.