III SA/Po 1710/14

Dnia 06 czerwca 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 06 czerwca 2018 roku wniosku o przyznanie wynagrodzenia adwokatowi w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...] września 2014 roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wniosku o umorzenie należności od nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne; postanawia przyznać adwokatowi M. M. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 240,00 złotych (dwieście czterdzieści 00/100) oraz podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć 20/100) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Na mocy postanowienia referendarza sądowego, w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego wniosku o umorzenie należności od nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne, K. S. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k. 142 akt sądowych). Okręgowa Rada Adwokacka w P. na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokata A. M. (k. 154 akt sądowych). Na mocy uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w P. o wyznaczeniu likwidatora i wskazaniu ogólnego zastępcy pełnomocnika z urzędu dla K. S. z dniem 23 lutego 2015 obowiązki przejął adwokat M. M. (k. 173 akt sądowych). Wskazany na pełnomocnika reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i otrzymał za to stosowne wynagrodzenie (k. 297 akt sądowych). Po otrzymaniu odpisu wyroku oddalającego skargę wraz z uzasadnieniem pełnomocnik skarżącego sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz zażądał przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Oświadczył, że wskazane koszty nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części (k. 352-353 akt sądowych). Zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801). Uwzględnić należało, że skarga kasacyjna została złożona w dniu 12 lutego 2015 roku (k. 356 akt sądowych). Natomiast zgodnie z treścią §22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016, poz. 1714 ze zm.) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia należy stosować przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Sprawa zainicjowana skargą kasacyjną obejmowała ocenę legalności decyzji dotyczącej umorzenia postępowania dotyczącego wniosku o umorzenie należności od nieopłaconych składek na ubezpieczenie zdrowotne. Przedmiotem skargi kasacyjnej nie była więc należność pieniężna. Wynagrodzenie adwokata wyznaczonego na pełnomocnika z urzędu należało ustalić z uwzględnieniem opłaty maksymalnej określonej w §21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego powyżej Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku (480 zł). Wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli w drugiej instancji prowadził sprawę ten sam adwokat, wynosi 50% opłaty maksymalnej nie mniej jednak niż 240 zł (§21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego powyżej Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku). Zatem wynagrodzenia w stawce podstawowej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Wynagrodzenie w tej wysokości odpowiada nakładowi pracy adwokata. Obliczoną w ten sposób kwotę wynagrodzenia, zgodnie z §4 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.