III SA/Po 167/22

Dnia 2 czerwca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Asesor sądowy WSA Robert Talaga Protokolant: Sekretarz sądowy Ewa Chybowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2022 roku sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia promesy zezwolenia na prowadzenie zbiorowego zaopatrzenia w wodę oddala skargę

III S.A./Po 252/07167/22 UZASADNIENIE Skarżąca Spółka C. w J. zwróciła się do Zarządu Związku Międzygminnego "P. " z wnioskiem udzielenie promesy zezwolenia na zbiorowe zaopatrzenie w wodę i dotyczyło to obszaru Gminy S.. Wniosek Spółka uzasadniała zamiarem podjęcia działalności gospodarczej polegającej na ujmowaniu, uzdatnianiu i zbiorowym zaopatrzeniu wody na terenie gminy S. na potrzeby socjalno- bytowe skarżącej i zakładów pokrewnych oraz na potrzeby projektowanego osiedla domów jednorodzinnych zlokalizowanych w rejonie ulic [...] w R. , gmina S.. Decyzją z dnia [...].10.2020 r. organ odmówił udzielenia przedmiotowej promesy uzasadniając odmowę wystąpieniem okoliczności, o których mowa w art. 17 b pkt 5 w zw. z art. 17 c ust. 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. 2019.1437, ze zm.) bowiem na obszarze gminy działalność w zakresie zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków prowadzi gmina S. przez Zakład Gospodarki Komunalnej w S. oraz Spółkę A. S.A. w P.. Skarżąca odwołała się od powyższej decyzji zarzucając organowi, który ją wydał rażące naruszenie powołanego przez organ przepisu a także przepisów procesowych: art. 7,8,9,77 § 1 i art. 80 k.p.a. Skarżąca twierdziła, że podstawą odmowy wydania promesy nie może być prowadzenie działalności przez gminę lub jakikolwiek podmiot na dowolnym innym obszarze leżącym na terenie gminy poza obszarem , którego dotyczy wniosek, zaś na wskazanym we wniosku obszarze nie jest prowadzona przedmiotowa działalność. Nadto- zdaniem skarżącej- w sytuacji, w której z uwagi na istnienie w danym obszarze gminy sieci równoległych, zezwolenie na działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę( czy też promesy zezwolenia) może być wydane na rzec każdego z podmiotów posiadających daną sieć. Według skarżącej odmowa udzielenia zezwolenia (promesy) jest możliwa w sytuacji, gdy na danym terenie objętym wnioskiem jest już prowadzona rzeczona działalność przez inny podmiot i brak posiadania środków technicznych odpowiednich do zakresu działalności w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Decyzją z dnia 30 listopada 2021 r. SKO w Poznaniu utrzymało w całości w mocy decyzję Zarządu Związku Międzygminnego "P. " w M. G. z dnia 13 października 2020 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy uznał rozstrzygnięcie organu I instancji za prawidłowe i powołał się na stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 23 września 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 1405/09, w którym Sąd ten stwierdził , że w świetle art. 17 b pkt 5 ustawy nie zachodzi potrzeba ustalenia czy potrzeby zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków jako zadanie własne gminy jest wykonywane faktycznie oraz czy gmina dysponuje środkami technicznymi do realizacji tego zadania bo gmina ma obowiązek zapewnić zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków z własnego budżetu i od uznania gminy zależy wybór czy obowiązek ten będzie realizowany przez gminny zakład budżetowy czy w inny sposób. Skargę do WSA w Poznaniu na ww decyzję wniosła Spółka zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 17 b pkt 5 w zw. z art. 17c pkt 3 ustawy ) i przepisów procesowych (art.6, 7,8,9,11 w zw. z art. 107 § 3 i 77,80 k.p.a.). Skargę strona uzasadniała jak uprzednio swoje odwołanie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko i argumentacje wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja nie naruszały prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny sprawy ustalony przez organ nie był przez stronę przeciwną kwestionowany i znalazł swoje potwierdzenie w materiale zgromadzonym w aktach administracyjnych. Decyzją z dnia 13.10.2020 r. organ odmówił udzielenia przedmiotowej promesy uzasadniając odmowę wystąpieniem okoliczności, o których mowa w art. 17 b pkt 5 w zw. z art. 17 c ust. 3 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (t.j. Dz. U. 2019.1437, ze zm.), dalej "ustawa" bowiem na obszarze gminy działalność w zakresie zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków prowadzi gmina S. przez Zakład Gospodarki Komunalnej w S. oraz Spółkę A. S.A. w P.. Organ odwoławczy uznał rozstrzygnięcie organu I instancji za prawidłowe i powołał się na stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 23 września 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II OSK 1405/09, w którym Sąd ten stwierdził , że w świetle art. 17 b pkt 5 ustawy nie zachodzi potrzeba ustalenia czy potrzeby zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków jako zadanie własne gminy jest wykonywane faktycznie oraz czy gmina dysponuje środkami technicznymi do realizacji tego zadania bo gmina ma obowiązek zapewnić zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków z własnego budżetu i od uznania gminy zależy wybór czy obowiązek ten będzie realizowany przez gminny zakład budżetowy czy w inny sposób. Z kolei według skarżącej odmowa udzielenia zezwolenia (promesy) jest możliwa w sytuacji, gdy na danym terenie objętym wnioskiem jest już prowadzona rzeczona działalność przez inny podmiot i brak posiadania środków technicznych odpowiednich do zakresu działalności w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Otóż Sąd stwierdza, że stanowisko organu jest prawidłowe. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy zbiorowe zaopatrzenie w wodę jest to zadanie własne gminy. Tak więc zasadnie organ wywiódł, że to Gmina ma obowiązek zapewnić zaopatrzenie w wodę i odprowadzenie ścieków z własnego budżetu i od znania Gminy zależy wybór, czy obowiązek ten będzie realizowany przez gminny zakład budżetowy- Zakład Gospodarki Komunalnej w S., czy w inny sposób – A. S.A. W omawianej sprawie Gmina ma własny zakład budżetowy- Zakład Gospodarki Komunalnej w S., który do dnia [...].06.2015r. prowadził na terenie miejscowości R. działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę z wykorzystaniem sieci wodociągowej zasilanej wodą przez A. S.A. Z treści znajdującego się w aktach administracyjnych pisma tego Zakładu z dnia [...].06.2020r. kierowanego do organu wynika, że Zakład nie prowadził już działalności w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę miejscowości R. bo Gmina S. zawarła z A. S.A. umowę i sieć wodociągowa została przekazana do eksploatacji tejże Spółce, która od [...].07.2015 r. realizuje zadanie w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę na terenie tej miejscowości. To potwierdza prawidłowość stanowiska organu, że od Gminy zależy jak będzie realizowała swój obowiązek (zadanie) w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę na swoim terenie Zgodnie z art. 17 b ww ustawy Wójt (burmistrz, prezydent miasta) odmawia udzielenia zezwolenia lub może ograniczyć jego zakres w stosunku do wniosku o udzielenie zezwolenia, jeżeli na obszarze gminy działalność w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę lub zbiorowego odprowadzania ścieków prowadzi gmina lub jej jednostka nieposiadająca osobności prawnej (pkt 5 ). Zgodnie z Art. 17c. pkt 3 . W postępowaniu o udzielenie promesy stosuje się przepisy dotyczące udzielania zezwolenia. W kwestii powołanego powyżej art. 17 c ustawy pkt 5 wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 23 września 2010 r. w tezie drugiej "W świetle art. 17b pkt 5 ustawy z 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków nie zachodzi potrzeba ustalenia czy potrzeby zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków jako zadanie własne gminy jest wykonywane faktycznie oraz czy gmina ta dysponuje środkami technicznymi do realizacji tego zadania." Sąd orzekający w sprawie w pełni podziela zajęte przez NSA stanowisko . Słusznie więc organ zauważa, iż okoliczność czy w istocie zadanie własne Gmina na tym terenie realizuje oraz jaki jest powód braku realizacji zbiorowego zaopatrzenia w wodę na terenie objętym wnioskiem skarżącej, nie ma żadnego znaczenia. Biorąc powyższe p9od uwagę, Sąd uznając zarzuty skargi za niezasadne, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. dz. U. 2019.2325, ze zm.), skargę oddalił.