III SA/Po 157/20

Dnia 3 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 czerwca 2020r. przy udziale sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2020r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] listopada 2019 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] – [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że w deklaracji strona wskazała jako podstawę opodatkowania kwotę [...]zł. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. strona wskazała na uszkodzenia pojazdu, załączając określone dokumenty. Organ I instancji ustalił, że podstawa opodatkowania zadeklarowana przez podatnika znacznie odbiega od wartości rynkowej pojazdu ( kwota [...]zł brutto pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. Organ wezwał stronę do przedłożenia dokumentów dotyczących uszkodzeń pojazdu co wyjaśniałoby obniżenie podstawy opodatkowania akcyzą. Podatnik nie zareagował na powyższe wezwanie. W odwołaniu od powyższej decyzji C. S. podniósł, że nie jest on kuratorem ustanowionym do reprezentowania spółki przez organami administracyjnymi, ale ustanowiony został w celu zwołania zgromadzenia wspólników spółki i powołania przez nich zarządu w trybie art. 42 kc. Wniósł on o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ wskazał, że zgodnie z art. 42 § Kodeksu cywilnego jeżeli osoba prawna nie może być reprezentowana lub prowadzić swoich spraw ze względu na brak organu albo brak w składzie organu uprawnionego do jej reprezentowania, sąd ustanawia dla niej kuratora. Kurator podlega nadzorowi sądu, który go ustanowił. W myśl art. 42 § 2 do czasu powołania albo uzupełnienia składu organu, o którym mowa w § 1, albo ustanowienia likwidatora kurator reprezentuje osobę prawną oraz prowadzi jej sprawy w granicach określonych w zaświadczeniu sądu. Zgodnie z art. 138 § 3 Ordynacji podatkowej jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej nie może prowadzić swoich spraw wskutek braku powołanych do tego organów, organ podatkowy składa do sądu wniosek o ustanowienie kuratora. Zgodnie natomiast z art. 138 d § 1 Ordynacji podatkowej pełnomocnictwo ogólne upoważnia do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz w innych sprawach należących do właściwości organów podatkowych. Na podstawie art. 138 § 2 tej ustawy za pełnomocnika ogólnego strony w sprawach podatkowych uznaje się kuratora wyznaczonego przez sąd na wniosek organu podatkowego, o którym mowa w art. 138. Z krajowego Rejestru Sądowego wynika, że przedmiotowa spółka nie posiada organu uprawnionego do prowadzenia i reprezentowania tego podmiotu. W dniu [...] maja 2019 r. ustanowiono natomiast w osobie C. S. kuratora sądowego. W Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych znajduje się ponadto pełnomocnictwo ogóle udzielone na podstawie art. 138 d § 4 Ordynacji podatkowej i upoważnia ono do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz innych należących do właściwości organów podatkowych. Z tego względu organ I instancji prawidłowo kierował korespondencję i decyzję do C. S. jako uprawnionego pełnomocnika spółki. Odnosząc się do kwestii podstawy opodatkowania organ II instancji wskazał, że podstawą opodatkowania jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy. Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego ( zgodnie z art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym ) W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy określi wysokość podstawy opodatkowania ( art. 104 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym ). Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz – jeżeli jest to możliwe do ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy ( art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym ). W przedmiotowej sprawie organ I instancji prawidłowo uznał, że kwota uiszczona za pojazd odbiega od jego średniej wartości rynkowej, wobec czego wezwano podatnika do udokumentowania tej okoliczności. Podatnik nie zareagował jednak na to wezwanie. Organ I instancji ustalił różnicę miedzy średnią wartością pojazdu a kwotą wynikającą z faktury zakupu na blisko 75 %. Strona w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. informowała o uszkodzeniach pojazdu, jednak nie udokumentował tych okoliczności w jakikolwiek sposób. W skardze do WSA w Poznaniu C. S. podniósł, że nie jest kuratorem do reprezentowania spółki przed organami administracji, doszło zatem do naruszenia art. 133 § 1 w zw. z art. 247 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Wniesiono m. in. o - uchylenie decyzji organów obu instancji - stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, co następuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Wskazać należy na wstępie, że przedmiotowy samochód nabyty został przez podatnika na terenie Unii Europejskiej a następnie został przetransportowany do N. , gdzie w wyniku odprawy celnej dopuszczony został do obrotu na terytorium Unii Europejskiej. Skarżąca spółka złożyła deklaracje podatkową "akcyzową’ i dokonała wpłaty podatku akcyzowego. W deklaracji podatkowej strona wskazała jako podstawę opodatkowania kwotę [...]zł ( cena zakupu pojazdu ). W piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. strona wskazała na uszkodzenia pojazdu: maska. Zderzak, błotnik, chłodnice, reflektory, poduszki powietrzne przednie, wzmocnienie przednie, zawieszenie lewe i problemy z silnikiem załączając określone dokumenty. Organ ocenił, że dokumenty złożone przez stronę są zbyt ogólne, niewystarczające do oceny trafności wskazanej przez podatnika podstawy opodatkowania . zdaniem organu skali i wartości uszkodzeń nie sposób ocenić jedynie na podstawie zdjęcia, jego ceny zakupu i krótkiej informacji o uszkodzeniach.. Przedłożony bowiem przez stronę opis uszkodzeń pojazdu nie pozwalają na ustalenie procentowego ubytku wartości pojazdu czy też przybliżonej wartości uszkodzonych w nim elementów. Po rozpatrzeniu akt sprawy Sąd stwierdził, że organ I instancji zasadnie ustalił, że podstawa opodatkowania zadeklarowana przez podatnika znacznie odbiega od wartości rynkowej pojazdu ( kwota [...]zł brutto pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego ). Organ ten wobec powyższej sytuacji zasadnie wezwał wobec tego stronę do przedłożenia dokumentów dotyczących uszkodzeń pojazdu co wyjaśniałoby obniżenie podstawy opodatkowania akcyzą. Podatnik nie zareagował właściwie na powyższe wezwanie. Podkreślić należy, że generalnie podstawą opodatkowania jest kwotą, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy. Z przepisów podatkowych wynika natomiast, że jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego ( art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym ) W razie nieudzielania odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy określi wysokość podstawy opodatkowania ( art. 104 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym ). W omawianej sprawie strona nie przedłożyła wystarczających i przekonywujących wyjaśnień i dokumentów pozwalających organowi na uznanie wiarygodności poniesienia przez podatnika takiej a nie innej ceny za pojazd. Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz – jeżeli jest to możliwe do ustalenia – z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy ( art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym ). W przedmiotowej sprawie zdaniem Sądu organ I instancji prawidłowo uznał, że kwota uiszczona za pojazd odbiega od jego średniej wartości rynkowej, wobec czego wezwano podatnika do udokumentowania tej okoliczności. Podatnik nie zareagował jednak na to wezwanie. Strona w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. informowała o uszkodzeniach pojazdu, jednak nie udokumentował tych okoliczności w jakikolwiek sposób, przesłane przez stronę zdjęcie samochodu z uszkodzeniami nie identyfikuje samochodu będącego przedmiotem sprawy. Z tego względu zasadnie dokonano określenia wysokości podstawy opodatkowania w trybie art. 104 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym. Odnosząc się do zarzutu skargi wskazać należy, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji C. S. podniósł, że nie jest on kuratorem ustanowionym do reprezentowania spółki przez organami administracyjnymi, ale ustanowiony został w celu zwołania zgromadzenia wspólników spółki i powołania przez nich zarządu w trybie art. 42 kc. Zarzut ten jest niezasadny. Wskazać należy w tym miejscu, że zgodnie z art. 42 § Kodeksu cywilnego jeżeli osoba prawna nie może być reprezentowana lub prowadzić swoich spraw ze względu na brak organu albo brak w składzie organu uprawnionego do jej reprezentowania, sąd ustanawia dla niej kuratora. Kurator podlega nadzorowi sądu, który go ustanowił. W myśl art. 42 § 2 do czasu powołania albo uzupełnienia składu organu, o którym mowa w § 1, albo ustanowienia likwidatora kurator reprezentuje osobę prawną oraz prowadzi jej sprawy w granicach określonych w zaświadczeniu sądu. Zgodnie z art. 138 § 3 Ordynacji podatkowej jeżeli osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej nie może prowadzić swoich spraw wskutek braku powołanych do tego organów, organ podatkowy składa do sądu wniosek o ustanowienie kuratora. Zgodnie natomiast z art. 138 d § 1 Ordynacji podatkowej pełnomocnictwo ogólne upoważnia do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz w innych sprawach należących do właściwości organów podatkowych. Na podstawie art. 138 § 2 tej ustawy za pełnomocnika ogólnego strony w sprawach podatkowych uznaje się kuratora wyznaczonego przez sąd na wniosek organu podatkowego, o którym mowa w art. 138. Jak wskazał organ II instancji z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że przedmiotowa spółka nie posiada organu uprawnionego do prowadzenia i reprezentowania tego podmiotu. W dniu [...] maja 2019 r. ustanowiono natomiast w osobie C. S. kuratora sądowego. W Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych znajduje się ponadto pełnomocnictwo ogóle udzielone na podstawie art. 138 d § 4 Ordynacji podatkowej i upoważnia ono do działania we wszystkich sprawach podatkowych oraz innych należących do właściwości organów podatkowych. Z tego względu zdaniem Sądu organ odwoławczy prawidłowo uznał, że organ I instancji zasadnie kierował korespondencję i decyzję do C. S. jako uprawnionego pełnomocnika spółki. Wskazać należy na tezę wyroku NSA z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn.. akt I FSK 680/19, zgodnie z którą "w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2016 r., jeżeli dla niemogącej prowadzić swoich spraw wskutek braku powołanych do tego organów osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, ustanowiono - na podstawie art. 42 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.) w zw. z art. 138 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: O.p.) - kuratora, z mocy ustawy (art. 138d § 2 O.p.) staje się on pełnomocnikiem ogólnym (przedstawicielem ustawowym) tej osoby (jednostki), umocowanym do działania w imieniu reprezentowanego we wszelkich sprawach podatkowych, do którego - na podstawie art. 154 § 1 O.p. - organ kieruje pisma (orzeczenia) w ramach tego postępowania". Wobec powyższego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019.2325) orzeczono, jak w sentencji wyroku.