III SA/Po 145/17

Dnia 15 listopada 2017 roku. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. N. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie budżetu Gminy D. postanawia przyznać adwokatowi R. W. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) opłatę w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych [...]), w tym podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych [...])

Postanowieniem z dnia 7 marca 2017 roku starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego adwokata, którego w osobie R. W. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w P. Wyrokiem z dnia 31 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę i przyznał adwokatowi od Skarbu Państwa kwotę [...] zł uwzględniającą podatek od towarów i usług w kwocie [...] zł tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej z urzędu. Pismem z dnia 17 lipca 2017 roku R. W. złożył sporządzoną wniósł w imieniu T. N. skargę kasacyjną oraz wniósł o przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", wyznaczony adwokat lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 roku, poz. 1714), opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 600 zł c) w innej sprawie – 240 zł. Przedmiotowa sprawa kwalifikuje się do spraw opisanych w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu (§ 4 ust. 2 rozporządzenia), należało przyznać adwokatowi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynagrodzenie w wysokości [...] zł (50% z [...] zł). Pełnomocnik oświadczył, że pomoc prawną świadczył w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i jest płatnikiem podatku VAT (k. 73 akt sądowych). Opłatę w powyższej kwocie podwyższa się zatem o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę [...] zł (§ 4 ust. 3 rozporządzenia). Reasumując, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w zw. z § 4 ust. 1, 2, 3, § 21 ust. 1 pkt 1 lit c, pkt 2 lit. b rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.