III SA/Po 1257/16

Dnia 3 lutego 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych

Pełnomocnik G.C. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie sądu pełnomocnik skarżącego złożył również wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2016 r., poz. 718), dalej jako "P.p.s.a.", nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. W rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona na decyzję w przedmiocie ubezpieczeń społecznych. W przypadku złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy (obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych) należy uwzględnić, że w świetle przytoczonego przepisu pozostaje on zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Na skarżącym nie ciąży zatem obowiązek poniesienia kosztów sądowych. W tej sytuacji prowadzenie postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych należy uznać za zbędne. W konsekwencji postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu na podstawie art. 249a P.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 249a, art. 239 pkt 1 lit. e, art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.