III SA/Po 1087/14

Dnia 14 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc [...] r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania

Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2014 r. Sąd zawiesił postępowanie. Ponieważ w ciągu 3 lat nie zgłoszono wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania Sąd postanowieniem z dnia 13 grudnia 2017 r. umorzył postępowanie. Pismem z dnia [...] r. strona wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. W obszernym uzasadnieniu wniosku oraz w dodatkowym piśmie strona podniosła, że chciała złożyć wniosek o podjęcie przedmiotowego postępowania, ale w okresie [...] r. była chora – cierpiała na [...] Jest osobą schorowaną i samotną, nie mogła prosić o pomoc w dokonaniu tej czynności procesowej osób trzecich. Do wniosku załączono zaświadczenie lekarza [...] o wymaganym leczeniu[...] w okresie [...] r. oraz zaświadczenie lekarskie o stwierdzonej[...] które leczone są w okresie od [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. – Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Według utrwalonego orzecznictwa brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226, postanowienie SN z dnia 29 października 1999 r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. akt II UKN 667/98). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (, wyrok NSA z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). W niniejszej sprawie w ocenie Sądu strona wykazała brak winy w niedochowaniu terminu do wniesienia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w okresie [...] r. Jest ona osobą schorowaną, cierpi na dolegliwości [...]. Jest samotna i nie mogła liczyć na pomoc osób trzecich przy dokonaniu przedmiotowej czynności procesowej. Z tego powodu w ocenie Sądu skarżąca wykazała w wystarczający sposób brak winy po swojej stronie w uchybieniu terminowi do wniesienia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania sądowego. Z tego powodu orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.