III SA/Po 1018/16

Dnia 10 lipca 2018 roku Sebastian Michalski – starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lipca 2018 roku wniosku o przyznanie wynagrodzenia radcy prawnemu w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania; postanawia przyznać radcy prawnemu K. Ś. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 120,00 złotych (sto dwadzieścia 00/100) oraz podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych (czterdzieści jeden 60/100) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Na mocy postanowienia referendarza sądowego, w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, M. B. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego (k. 51 akt sądowych). Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w P. na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła radcę prawnego K. Ś. (k. 63 akt sądowych). Wskazana na pełnomocnika reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (pismo w sprawie, udział w rozprawie) i otrzymał za to stosowne wynagrodzenie (k. 143 akt sądowych). Po otrzymaniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, pełnomocnik skarżącego sporządziła i wniosła skargę kasacyjną, a także zrzekła się rozprawy. Jednocześnie pełnomocnik zażądała przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej na etapie postępowania kasacyjnego i złożyła oświadczenie, że wskazane koszty nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części (k. 155 i nast. akt sądowych). Zgodnie z art. 250 ustawy 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2016, poz. 1715 ze zm.). Sprawa zainicjowana skargą obejmowała ocenę legalności procesowego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Przedmiotem skargi nie była więc należność pieniężna. Wynagrodzenie radcy prawnego wyznaczonego na pełnomocnika z urzędu należało zatem ustalić z uwzględnieniem stawki określonej w §21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego powyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Stawka wynagrodzenia za reprezentowanie skarżącego w niniejszej sprawie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej radcy prawnemu z urzędu przysługuje 50% powyżej wskazanej opłaty, jednak nie mniej niż 120 zł (§21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku). Opłata w stawce 120 zł odpowiada nakładowi pracy radcy prawnego w niniejszej sprawie. Obliczoną w ten sposób kwotę wynagrodzenia, zgodnie z §4 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia, należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.