III SA/Po 1018/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. Ś. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniesienia odwołania w sprawie odmowy dofinansowania ze środków PFRON do likwidacji barier technicznych postanawia przyznać radcy prawnemu K. Ś. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu kwotę [...] zł ([...] złotych).

Skarżący M. J. B.. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowieniem z 12 stycznia 2017r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego, jako pełnomocnika z urzędu. Osobę radcy prawnego K. Ś. wyznaczyła Okręgowa Izba Radców Prawnych (k. 61). Pełnomocnik pismem z 12 kwietnia 2017r. ustosunkowała się do odpowiedzi organu na skargę skarżącego w niniejszej sprawie oraz złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej nawet w części pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Z protokołu rozprawy wyznaczonej na dzień 31 maja 2017r. wynika, że pełnomocnik skarżącego stawiła się na rozprawie, wnosiła i wywodziła, jak dotychczas. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w dniu 31 maja 2017r. wydał wyrok w sprawie. Pełnomocnik złożyła oświadczenie, że pomoc prawną świadczyła w ramach innych form wykonywania swojego zawodu niż określony w art. 5a pkt 6 lit a ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (k. 129 akt sąd.). Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 780, ze zm., dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokatowi lub radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach i opłatach za czynności adwokatów lub radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie od dnia 02 listopada 2016 r. W § 22 powyższego rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, tj. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), które obowiązywało w dniu wniesienia skargi w niniejszej sprawie. W myśl przepisu §2 rozporządzenia z 2015r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę, rozumianą jako wynagrodzenie pełnomocnika, ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – opłatę maksymalną obliczoną na podstawie §8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego – 1.200 zł c) w innej sprawie – 480 zł. Przedmiotowa sprawa kwalifikuje się do spraw opisanych w § 21 ust. 1 pkt 1 c), gdyż przedmiot sprawy nie stanowi należności pieniężnej. Opłata maksymalna wynosi zatem 480 zł. W rozpoznawanej sprawie, wyznaczony pełnomocnik wniósł pismo procesowe w sprawie oraz stawił się na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Zgodnie zatem z § 4 ust. 1 rozporządzenia, należało ustalić opłatę za czynności radcy prawnego w wysokości ½ opłaty maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia, czyli w wysokości ½ opłaty maksymalnej wynoszącej 480 zł. Uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika z urzędu (§4 ust. 2 rozporządzenia), należało przyznać za udzieloną skarżącemu nieopłaconą pomoc prawną opłatę w wysokości [...] zł. Z uwagi na treść oświadczenia, że pełnomocnik nie świadczyła pomocy prawnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, opłatę za udzielenie pomocy prawnej skarżącemu w kwocie [...] zł. nie podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) oraz § 4 ust. 1, 2 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu.