III SA/Po 10/20

Dnia 12 marca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi K. M. na decyzję Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] grudnia 2019r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia I. stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia; II. zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] na rzecz skarżącego kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pismem z dnia [...] października 2019 r. Wojewódzki Urząd Pracy w [...] poinformował skarżącego, że jego wniosek o dofinansowanie projektu złożony w konkursie nr [...] uzyskał łącznie 91,5 pkt, jednak nie został zakwalifikowany do dofinansowania ze względu na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach danego konkursu. Skarżący pismem z dnia [...] listopada 2019 r. wniósł protest. Wojewódzki Urząd Pracy pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. poinformował stronę, że protest pozostawiono bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ wskazał na przepis art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności realizowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 ( Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm. ), zgodnie z którym w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, a w przypadku gdy w działaniu występują poddziałania – w ramach poddziałania: właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Jak wyjaśniono, Zarząd Województwa [...] uchwałą z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] pozostawia bez rozpatrzenia protesty złożone w ramach konkursu nr [...], w związku z wyczerpaniem alokacji w Działaniu 6.2 Aktywizacja zawodowa Osi Priorytetowej 6 [...] na lata 2014-2020. Strona w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarzuciła naruszenie art. 66 ustawy wdrożeniowej poprzez niezasadne przyjęcie, że w chwili wydawania decyzji spełniono przesłankę pozostawienia protestu bez rozpatrzenia wynikającą z wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie w ramach działania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności realizowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 ( Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm. ) w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie sporne jest rozumienie pojęcia wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów. Zdaniem organu, do wyczerpania alokacji dochodzi wówczas, gdy wartość projektów wybranych do dofinansowania i umieszczonych na liście osiągnęła wysokość kwoty przeznaczonej na dofinansowanie. Według organu, aby doszło do wyczerpania alokacji nie jest konieczne zawarcie umów o dofinansowanie projektów. W ocenie Sądu, stanowisko organu nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Sąd podziela stanowisko zarówno strony skarżącej, jak i stanowisko przedstawiane w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.11.2019, sygn. akt I GSK 1855/19, z dnia 20.03.2019, sygn. akt I GSK 179/19, z dnia 4.01.2018, sygn. akt II GSK 23/18, z dnia 5.12.2017, sygn. akt II GSK 3577/17), że wyczerpanie alokacji, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, to faktyczne wyczerpanie środków, będące konsekwencją zawarcia umowy o dofinansowanie lub wydania decyzji o dofinansowaniu, które zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowią podstawę dofinansowania projektu. Takie rozumienie pojęcia wyczerpania alokacji umożliwia precyzyjne ustalenie, czy w sprawie doszło do faktycznego wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów, a zatem czy organ, pozostawiając protest bez rozpatrzenia, prawidłowo zastosował art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy. Za takim rozumieniem wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów przemawia treść art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie bowiem z tym przepisem, to umowa o dofinansowanie projektu albo decyzja o dofinansowanie projektu stanowi podstawę dofinansowania projektu. Ponadto, umowa o dofinansowanie projektu może zostać podpisana, a decyzja o dofinansowaniu projektu może zostać zawarta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria, na podstawie, których został wybrany do dofinansowania. Wynika zatem z tego, że samo umieszczenie projektu na liście projektów wybranych do dofinansowania nie stanowi wiążącego przyrzeczenia (zobowiązania) zawarcia umowy o dofinansowanie. Również wnioskodawca nie uzyskuje na tym etapie wyboru projektu roszczenia o zawarcie umowy o dofinansowanie. Właściwe instytucje mają bowiem możliwość zmiany swojej decyzji, w razie wystąpienia w okresie pomiędzy akceptacją listy rankingowej a dniem zawarcia umowy okoliczności uniemożliwiających przekazanie pomocy. W toku są bowiem procedury związane z przydzielaniem środków. A nawet ci, którzy znaleźli się na liście rankingowej, mogą jeszcze zrezygnować z ubiegania się o przyznanie środków. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że samo tylko sporządzenie listy rankingowej nie oznacza jeszcze "wiążącego rozdysponowania" środków przeznaczonych na dofinansowanie, a umieszczenie projektów na liście, stanowi jedynie potencjalną możliwość wydatkowania środków przeznaczonych na dofinansowanie i tak zdaniem Sądu należy ocenić rozdysponowanie tej kwoty na poszczególne wnioski w chwili podjęcia uchwały przez Zarząd Województwa, zatwierdzającej listy projektów do dofinansowania. Reasumując zatem, o ile przeznaczenie kwoty na dofinansowanie projektu dokonuje się w formie listy projektów przeznaczonych do dofinansowania, to jej wyczerpanie następuje dopiero w chwili jej rzeczywistego wydatkowania – rozumianego jako zawarcie umów, zobowiązujących do płatności kwot przeznaczonych na dofinansowanie projektów. Jak wynika ze stanowiska organu, w niniejszej sprawie nie doszło do zawarcia umów ani wydania decyzji o dofinansowanie projektów na kwotę, która uprawniałaby do stwierdzenia rzeczywistego wyczerpania środków na finansowanie przedmiotowego zadania. Uznając zatem, że organ dokonał błędnej interpretacji pojęcia "wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania", pozostawienie protestu bez rozpoznania było nieuzasadnione. Mając na uwadze art. 65 ustawy, zgodnie z którym procedura odwoławcza, o której mowa w art. 53 - 64, nie wstrzymuje zawierania umów z wnioskodawcami, których projekty zostały wybrane do dofinansowania, co oznacza, że właściwa instytucja, pomimo toczących się postępowań odwoławczych, może kontynuować czynności niezbędne do zawarcia umów z wnioskodawcami, których projekty zostały pozytywnie ocenione, w ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną Sądu, biorąc pod uwagę aktualny stan faktyczny, co pozwoli na dokonanie merytorycznego rozpoznania protestu, jeśli kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania nie została wyczerpana, w przedstawionym wyżej przez Sąd rozumieniu. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ) w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji, przekazując sprawę do rozpatrzenia Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy w [...]