III SA/Lu 811/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Tchórzewska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Inne z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2016 r.

W. K. w dniu 13 kwietnia 2017 r. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2016 r., oddalającego skargę na decyzję Inne odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek. Skarga kasacyjna została sporządzona przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy po wydaniu wyroku, na wniosek złożony przez skarżącą, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W skardze kasacyjnej został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W myśl zaś art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny między innymi w sytuacji, gdy strona nie uchybiła terminowi, co wynika a contrario z przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. (por. uzasadnienie uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010/3/40, Prok.i Pr.-wkł. 2011/10/46, LEX nr 530905). Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Jak stanowi bowiem art. 177 § 3 p.p.s.a., w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Powyższy przepis został dodany z dniem 15 sierpnia 2015 r. na mocy art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) i znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, w której skarga została wniesiona w dniu 16 maja 2016 r. Jak wynika z akt sprawy, radca prawny K. D.-C. została w dniu 21 marca 2017 r. zawiadomiona o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej W. K.. Natomiast skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 13 kwietnia 2017 r., a zatem z zachowaniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a., liczonego zgodnie z art. 177 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, skoro skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.