III SA/Lu 76/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji w Lublinie z dnia 19 grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym postanawia: odrzucić skargę.

P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji w Lublinie z dnia 19 grudnia 2023 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drogach publicznych pojazdem nienormatywnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lutego 2024 r. wezwano skarżącego na podany w skardze adres działalności gospodarczej do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie adresu zamieszkania oraz podanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącego wezwano również, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2024 r. do uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie [...]złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod tym samym rygorem. Wezwania zostały wysłane w jednej przesyłce pocztowej na adres prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej i doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2024 r. Jak wynika z akt sprawy, braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zatem w świetle art. 46 § 2 pkt 1 lit. a i lit b p.p.s.a. skarga powinna zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, a także numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. W świetle zaś art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W świetle § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 i 9 lutego 2024 r. wezwano skarżącego (na adres prowadzonej działalności gospodarczej) do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie adresu zamieszkania i podanie nr PESEL oraz do opłacenia skargi wpisem w wysokości [...] zł - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały skarżącemu doręczone w dniu 15 lutego 2024 r. W związku z tym siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął z dniem 22 lutego 2024 r. Braki skargi nie zostały usunięte. W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 zobowiązany był skargę odrzucić.