III SA/Lu 684/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kosowska po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 stycznia 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 248/22 w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie o sygnaturze akt III SA/Lu 248/22 oddalił skargę B. G. (dalej jako: "skarżąca") na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2022 r. w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Wskazany wyrok uprawomocnił się z dniem 12 maja 2023 r. Następnie postanowieniem z dnia 6 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie o sygnaturze akt III SA/Lu 299/23 odrzucił skargę B. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 stycznia 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 248/22. Postanowienie uprawomocniło się z dniem 21 listopada 2023 r. Pismem z dnia 12 listopada 2023 r. skarżąca ponownie wniosła o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem w sprawie sygn. akt III SA/Lu 248/22. Jako podstawę wznowienia wskazała art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). W uzasadnieniu podniosła argumentację dotyczącą prawidłowości wydania decyzji przez Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz decyzję Starosty Ł. w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Skarżąca razem z wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego wniosła również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu w zasadzie powtórzyła argumentację zawartą we wniosku o wznowienie postępowania sądowego. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez złożenie w 2 egzemplarzach pisma, w którym zostanie wskazana ustawowa podstawa wznowienia i jej uzasadnienie (art. 271-274 p.p.s.a.). W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej złożyła opinię o braku podstaw do wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Złożona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu z powodu braku ustawowych podstaw do wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być zastosowany wyłącznie z powodów nadzwyczajnych, ściśle określonych w ustawie. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Nie jest to "zwykły" środek odwoławczy (zaskarżenia), zaś przesłanki wznowienia postępowania sądowego zostały sformułowane w sposób odmienny od przesłanek skargi kasacyjnej. W myśl przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Podanie podstawy wznowienia następuje poprzez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie postawy wznowienia winno polegać na dokładnym i precyzyjnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (zob. H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 677). Zatem pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym. Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2007 r., I FSK 607/06, LEX nr 341337; postanowienie WSA w Warszawie z 26 kwietnia 2007 r., II SA/Wa 667/06, LEX nr 337773 i postanowienie WSA w Gdańsku z 9 czerwca 2005 r., I SA/Gd 730/04, LEX nr 220331). Niespełnienie choćby jednego z wymienionych warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Skarga o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie oparta została na podstawie określonej w art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W piśmiennictwie wskazuje się, że w przepisie tym chodzi o takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały w czasie trwania postępowania, którego wznowienia strona się domaga, ale nie były znane stronom i z tego tylko względu nie mogły one z nich skorzystać. Środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. może być każdy środek, który zgodnie z prawem służyć może wykazaniu konkretnego faktu. Okolicznością faktyczną jest zaś zdarzenie, fakt lub wydarzenie zaistniałe w sensie fizycznym lub ich niewystąpienie. Okoliczności te i dowody muszą być przy tym tego rodzaju, że ich znajomość w dacie wydania prawomocnego orzeczenia mogłaby spowodować wydanie rozstrzygnięcia odmiennej treści. W rozpoznawanej sprawie nie zostały spełnione przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania sądowego. Rozpatrywana skarga o wznowienie postępowania sądowego nie opiera się bowiem na ustawowej podstawie wznowienia. Odnosząc powyższe wymogi do okoliczności niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że skarżąca wprawdzie powołała podstawę wznowienia z art. 273 § 2 p.p.s.a., ale przedstawiona w skardze o wznowienie postępowania argumentacja, nie uzasadnia w żadnym stopniu wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem tut. sądu z dnia 24 stycznia 2023 r. wydanego w sprawie III SA/Lu 248/22. Skarżąca bowiem powołuje się na dokumenty, które istniały już w dacie orzekania przez tut. Sąd. Podkreślić należy, że podstawą do wznowienia postępowania sądowego jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Bez wątpienia strona mogła skorzystać z dokumentów, o których pisze w skardze, bowiem o ich istnieniu wiedziała już na etapie postępowania administracyjnego. Z przedstawionych powyżej względów, uznając, że skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 24 stycznia 2023 r. nie jest dopuszczalna, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.