III SA/Lu 6/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego postanawia : przyznać M. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych.

Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 26 maja 2014 r., złożonym na urzędowym formularzu skarżąca zwróciła się o ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jest samotną matką wychowującą troje dzieci, obecnie pozostaje bez pracy, a na dochód rodziny w kwocie [...] zł miesięcznie składają się alimenty na dzieci ([...] zł) oraz zasiłki z pomocy społecznej. Skarżąca podała, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów finansowych. Do wniosku skarżąca przedstawiła szereg dokumentów potwierdzających jej trudną sytuację materialną i rodzinną. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z powołanym unormowaniem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dokumentach sytuację materialną i rodzinną skarżącej stwierdzić należy, że strona wykazała spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca utrzymując się wraz z trojgiem niepełnoletnich dzieci jedynie z alimentów i zasiłków z pomocy społecznej, nie posiadając żadnych zasobów finansowych, ani majątku, który mógłby służyć sfinansowaniu kosztów postępowania, nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.