III SA/Lu 558/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. z dnia 30 marca 2018 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów usunięcia, przechowywania, oszacowania i zniszczenia pojazdu postanawia : przyznać J. K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 listopada 2017 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zgodnie z jego żądaniem zawartym w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 17 listopada 2017 r. W dniu 30 marca 2018 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy domagając się ustanowienia adwokata. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Żądanie strony zawarte we wniosku z dnia 30 marca 2018 r. dotyczące ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w częściowym zakresie. Oceniając zakres żądania wniosku należy mieć jednak na uwadze, że poprzednio złożony przez stronę wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczył zwolnienia od kosztów sądowych i strona uzyskała prawo pomocy w tym zakresie. W sytuacji gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w dwóch etapach – w pierwszym etapie żąda przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i zwolnienie to uzyskuje, zaś w drugim etapie żąda przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego), uznać należy, że w istocie strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zatem do skarżącego ubiegającego się obecnie o ustanowienie adwokata, a uprzednio zwolnionego od kosztów sądowych (postanowieniem referendarza sądowego z 30 listopada 2017 r.), zastosowanie będzie miał przepis art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., dotyczący przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na uwadze aktualną sytuację materialną skarżącego, przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 30 marca 2018 r. stwierdzić należy, że wniosek strony o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżący nie ma żadnego majątku, utrzymuje się z renty w kwocie [...] zł netto. Ponadto korzysta z pomocy finansowej przyznawanej przez ośrodek pomocy społecznej. Skarżący wyjaśnił również, że nie otrzymał spadku po rodzicach i obecnie nie ma gdzie mieszkać. Jest osobą schorowaną, w ostatnim czasie przebywał w szpitalu w związku z [...]. W świetle powyższych okoliczności (niski dochód strony, brak zasobów finansowych i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania, korzystanie ze środków pomocy społecznej, stan zdrowia), uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów wynagrodzenia należnego adwokatowi za prowadzenie sprawy. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.