III SA/Lu 534/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Banku Spółdzielczego w B. na decyzję Inne z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie.

Skarżący Bank Spółdzielczy w B. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Inne z dnia [...] lipca 2020 r. (nr [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie rozpatrzenia wniosku strony o zwolnienie jej z opłacania należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Natomiast pismem z dnia 29 września 2020 r. strona skarżąca cofnęła wniesioną skargę, w związku z wydaniem przez Inne w dniu [...] września 2020 r. decyzji nr [...] uwzględniającej jej żądanie w całości, co oznacza, że wniosek strony został pozytywnie zrealizowany (pismo procesowe skarżącego – k. 27 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Według zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z powołanych przepisów wynika zatem, że cofnięcie skargi stanowi czynność procesową strony powodującą względne związanie sądu, gdyż czynności ta podlega kontroli sądu administracyjnego co do jej skuteczności. Cofnięcie skargi jest bowiem niedopuszczalne w przypadku stwierdzenia, że zmierza do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych kwalifikowaną wadą nieważności. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy jednoznacznie stwierdzić, że skarżący cofnął skargę skutecznie. Sąd nie dopatrzył się bowiem zaistnienia przesłanek, które dawałyby podstawę do ustalenia, że cofnięcie skargi było niedopuszczalne. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a. i art. 161 § 2 p.p.s.a. – umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, o czym orzekł w postanowieniu.