III SA/Lu 5/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

A. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się sprzedażą alkoholu, w związku z czym wykonanie zaskarżonej decyzji będzie miało nieodwracalne, negatywne konsekwencje w postaci strat finansowych związanych z koniecznością zamknięcia lub zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej. Szybkie znalezienie nowego lokalu i uzyskanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu nie jest możliwe do wykonania, wobec czego, nieuwzględnienie wniosku spowoduje całkowite zablokowanie prowadzonej przez nią działalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia powinny być poparte materiałem dowodowym. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego ocenę (vide postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżąca nie wykazała, że zachodzi w stosunku do niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprawdzie decyzja administracyjna w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zwykle pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach strony, jednak okoliczność ta sama w sobie nie uzasadnia zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W niniejszej sprawie, na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego rozstrzygnięcia skarżąca nie przywołała żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania wobec niej trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca ograniczyła się jedynie do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie miało nieodwracalne, negatywne konsekwencje w postaci strat finansowych związanych z koniecznością zamknięcia lub zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej. Nie przedstawiła natomiast swojej aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej oraz nie przedłożyła żadnych dowodów na poparcie swych twierdzeń i ewentualnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na jej sytuację. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej wnioskodawcy sąd nie mógł ocenić, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.