III SA/Lu 487/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. z dnia 8 listopada 2018 r. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze sprzeciwu R. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia : przyznać R. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

W złożonym sprzeciwie od decyzji administracyjnej skarżąca zwróciła się m. in. z wnioskiem o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Do sprzeciwu skarżąca załączyła odrębne pismo z wnioskiem o zwolnienie od wpisu sądowego w innej sprawie o sygn. II SA/Lu 58/16. Skarżąca wezwana do złożenia wyjaśnienia, w której sprawie wnosi o przyznanie prawa pomocy, pismem z dnia 30 września 2018 r. oświadczyła, że omyłkowo wpisała niewłaściwą sygnaturę i że wniosek o prawo pomocy dotyczy sprawy o sygn. III SA/Lu 487/18. Wobec powyższego skarżącą wezwano do złożenia wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu "PPF". W odpowiedzi na powyższe skarżąca nadesłała pismo z dnia 17 października 2018 r., w którym oświadczyła, że nie chce prawnika ustanawianego przez sąd. Natomiast nie nadesłała wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 22 października 2018 r. wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania. Kolejnym pismem z dnia 7 listopada 2018 r. skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy w sprawie niniejszej. Do pisma skarżąca załączyła wypełniony urzędowy formularz "PPF", w którym zaznaczyła, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze przedstawioną we wniosku i wynikającą z akt sprawy sytuację materialną i rodzinną skarżącej stwierdzić należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z wnukiem, dla którego tworzy rodzinę zastępczą. W skład ich majątku wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2. Źródłem utrzymania rodziny jest renta skarżącej w kwocie [...] zł i świadczenie z powiatowego centrum pomocy rodzinie w wysokości [...] zł (łącznie [...] zł). Otrzymywane środki finansowe rodzina przeznacza na konieczne koszty utrzymania: czynsz za mieszkanie, media, leczenie, środki czystości, dojazdy do szkoły, komputer (łącznie [...] zł miesięcznie). Zatem na inne niezbędne wydatki, których skarżąca nie wykazała, ale niewątpliwie musi je ponosić (jak np. wyżywienie rodziny, zakup ubrań) skarżącej pozostaje kwota [...] zł. Powołane okoliczności prowadzą do wniosku, że skarżąca nie jest w stanie zaoszczędzić jakiejkolwiek kwoty na poniesienie kosztów sądowych, bowiem wykazany dochód wystarcza jedynie na bardzo skromne przeżycie. Ponadto skarżąca podniosła, że w ostatnim czasie musiała również ponieść koszty zakupu lodówki, wymiany zamka i usługi dentystycznej. Mając na uwadze przytoczone fakty (niski dochód rodziny skarżącej, brak oszczędności, brak majątku mogącego służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania, korzystanie ze środków pomocy społecznej) stwierdzić należy, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania. Wobec spełnienia przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarżącej należało przyznać prawo pomocy w żądanym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.