III SA/Lu 46/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2018 r., Nr [...] w przedmiocie długu celnego postanawia odrzucić skargę.

Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2018 r., dotyczącą długu celnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 stycznia 2019 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, złożenie 5 odpisów skargi, określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 11 lutego 2019 r., lecz pozostało ono bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki, jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga, może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Mając to na uwadze wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. - jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Strona skarżąca mimo wezwania nie podjęła żadnej próby usunięcia braków w tym wykazania, że zaskarżona decyzja za narusza prawo lub interes prawny strony. Ubocznie należy podnieść, że strona nie uiściła należnego wpisu od skargi (wezwanie w tej sprawie doręczono skarżącemu w dniu 11 lutego 2019 r.). Wystąpiła więc dodatkowa podstawa do odrzucenia skargi (na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.). Z tych względów należało orzec jak w sentencji.