III SA/Lu 454/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Strzelec po rozpoznaniu w dniu 18 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Wójta Gminy Jabłonna z dnia 13 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do żądania przekazania sprawy sądowi postanawia: odrzucić skargę.

T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę postanowienie Wójta Gminy Jabłonna z dnia 13 lutego 2024 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do żądania przekazania sprawy sądowi. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Jabłonna wniósł o oddalenie skargi. Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej jako "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Z powołanego przepisu wynika, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ II instancji. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych złożenie skargi na decyzję, co do której przysługują środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, bez wyczerpania tych środków skutkuje odrzuceniem skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07, LEX nr 374841). Zaskarżone postanowienie, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, wydane zostało m.in. na podstawie art. 59 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), dalej jako "k.p.a." Przepis art. 59 § 1 k.p.a. stanowi, że o przywróceniu terminu postanawia właściwy w sprawie organ administracji publicznej. Od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu służy zażalenie. Zgodnie natomiast z art. 59 § 2 k.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, natomiast zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Właściwy do rozpatrzenia zażalenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. W świetle powyższego, skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu, bowiem skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł ją na postanowienie wójta, od którego to postanowienia przysługiwało zażalenie do organu II instancji, czyli samorządowego kolegium odwoławczego, za pośrednictwem organu I instancji, w terminie 7 od dnia jego doręczenia. W tych okolicznościach w niniejszej sprawie tryb "przedskargowy " nie został wyczerpany. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.