III SA/Lu 442/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 2 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na pismo z dnia 30 czerwca 2020 r. Burmistrza Miasta Nałęczów w przedmiocie ustawienia znaku zakazu wjazdu postanawia: odrzucić skargę.

M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na pismo Burmistrza Miasta Nałęczów. Jak wynika z uzasadnienia skargi, skarżący domaga się zobowiązania organu do ustawienia znaku zakazu wjazdu dla przedsiębiorstwa remontującego P. . W odpowiedzi na skargę Burmistrz Nałęczowa wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Jak wynika z pkt 8 i 9, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje również: - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; oraz - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższego wywieść należy, iż bezczynność organu następuje, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sprawie niniejszej skarżący w zasadzie żąda ustawienia znaku drogowego zakazującego wjazdu konkretnemu podmiotowi – "firma przeprowadzająca remont p. ". Sąd uznał, że sprawa braku działania ze strony Burmistrza Nałęczowa, jako zarządcy ruchu – w przedmiocie ustawienia znaku zakazu wjazdu dla określonego przez skarżącego podmiotu nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Skonkretyzowane żądanie postawienia znaku drogowego nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej i nie mieści się w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 6 oraz 8 p.p.s.a. Postawienie znaku drogowego w konkretnym miejscu jest czynnością wykonawczą wtórną do czynności materialno–technicznej jaką jest zatwierdzenie projektu organizacji ruchu. Znak drogowy stanowi przykład aktu gminnego adresowanego do nieskonkretyzowanego adresata. Nie można więc powoływać się na naruszenie swojego indywidualnego interesu prawnego przez ustawienie znaku drogowego (postanowienie WSA w Poznaniu z 7 marca 2019 r. sygn. akt II SAB/Po 114/18, postanowienie NSA z 19 maja 2010 I OSK 735/10). Skarżący nie domaga się zmiany organizacji ruchu drogowego, a jego skarga skierowana jest w istocie przeciwko skonkretyzowanemu podmiotowi. W związku z takim sprecyzowaniem skargi, nie podlega ona kognicji sądu. Wobec powyższego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.