III SA/Lu 392/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2019 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: umorzyć postępowanie.

Decyzją z dnia [...] 2019 r., znak [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. , po rozpatrzeniu odwołania P. B., uchyliło w całości decyzję Starosty L. z dnia [...] 2018 r., znak [...], w przedmiocie cofnięcia P. B. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM, B1, B. W piśmie z dnia 25 czerwca 2019 r., Prokurator Okręgowy w L. złożył skargę na powyższą decyzję, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. Decyzją autokontrolną z dnia [...] 2019 r., znak SKO. [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. uchyliło w całości wskazaną na wstępie swoją decyzję z dnia [...] 2019 r., utrzymało w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] 2018 r. i stwierdziło, że działanie Kolegium miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Na decyzję autokontrolną z dnia [...] 2019 r. nie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a termin do jej wniesienia upłynął w dniu 30 sierpnia 2019 r. (k. 33 – notatka urzędowa). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Bezspornym jest, że w dniu [...] 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wydało na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. decyzję, mocą której uchyliło zaskarżoną do sądu własną decyzję z dnia [...] 2019 r. i utrzymało w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] 2018 r., znak [...], w przedmiocie cofnięcia P. B. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM, B1, B. Postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2019 r., którą to uchylono w całości decyzję Starosty L. z dnia [...] 2018 r., znak [...], w przedmiocie cofnięcia P. B. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM, B1, B, podlegało zatem umorzeniu z uwagi na zaistniałą bezprzedmiotowość. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn zachodzi m.in. wtedy, kiedy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. post. WSA w Gliwicach z 05 lutego 2007r., IV SA/Gl 927/06, publ. Legalis). Oznacza to, że bezprzedmiotowość postępowania występuje wtedy, gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostaje pozbawione bytu prawnego w zwyczajnym, jak i nadzwyczajnym trybie administracyjnym, np. w wyniku uchylenia, czy stwierdzenia nieważności (por. post. WSA w Gdańsku z 1 marca 2007 r., III SA/Gd 42/07, publ. Legalis).Okoliczność taka ma miejsce w przypadku uwzględnienia skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 P.p.s.a.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. po wniesieniu skargi przez Prokuratora Okręgowego w L. decyzją z dnia [...] 2019 r., uchyliło zaskarżoną do sądu własną decyzję z dnia [...] 2019 r. Wobec powyższego przedmiot zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym został wyeliminowany z obrotu prawnego. Bezspornym również jest okoliczność, że P. B. nie złożyła skargi na decyzję autokontrolną Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2019 r. W konsekwencji w obrocie prawnym pozostaje prawomocna decyzja Starosty L. z dnia [...] 2018 r., znak [...], cofająca P. B. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM, B1, B. Wskazane okoliczności oznaczają, że dalsze postępowanie przed sądem administracyjnym w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe, co w konsekwencji uzasadniało umorzenie postępowania przed sądem na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.