III SA/Lu 339/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Inne z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze na decyzję Inne z dnia 10 maja 2018 r., którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia 15 marca 2018 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, pełnomocnik strony skarżącej zgłosił również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. Uzasadniając wniosek wskazał, że w sytuacji wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia nieodwracalnych dla skarżącego skutków finansowych (strat) i tym samym wyrządzenia dla niego znacznej szkody. Wyjaśnił, że obecnie jest zmuszony do korzystania z odpłatnej pomocy osób koszących znaczne powierzchnie posiadanego przez niego gospodarstwa i zajęcie kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji spowoduje utratę jego płynności finansowej. Ponadto wskazał, że brak możliwości swobodnego dysponowania kwotą [...]zł powiększoną o odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, sparaliżuje prowadzenie gospodarstwa rolnego przez skarżącego (de facto pozbawi go możliwości jego prowadzenia i uzyskiwania z tego tytułu przychodów). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem aktu, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W niniejszej sprawie skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zawodowy pełnomocnik nie udokumentował bowiem żadnego z argumentów zaprezentowanych we wniosku. W szczególności wniosek nie został opatrzony dokumentami potwierdzającymi sytuację finansową strony skarżącej. Sąd nie może zatem zweryfikować twierdzeń zawartych we wniosku, w tym jednoznacznie ustalić proporcji pomiędzy kwotą, której zwrotu zażądano od skarżącego a przychodami miesięcznymi gospodarstwa i ewentualnymi wydatkami. Sąd zaznacza, że w aktach administracyjnych nie ma żadnych informacji dotyczących sytuacji finansowej skarżącego. Sąd zwraca też uwagę i to, że możliwość wyegzekwowania kwoty, sama w sobie nie stanowi wystarczającej przyczyny wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty. Sąd podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt I OZ 2046/16, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Sąd wskazuje też, że badając wniosek nie ocenia się prawidłowości wydania decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale jedynie to, czy występuje prawdopodobieństwo wystąpienia następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jakie może wywołać wykonanie danego aktu lub czynności. Kierując się tymi przesłankami Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, orzekł jak w postanowieniu.