III SA/Lu 296/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Hałabis po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt III SA/Lu 661/17 – w zakresie zażalenia skarżącej z dnia [...] września 2019 r. na postanowienie z dnia 28 sierpnia 2019 r. p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.

Pismem z dnia 25 września 2019 r. "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 sierpnia 2019 r. o odrzuceniu zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) (uchylony); 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. W świetle treści powołanego przepisu wymaga przede wszystkim zwrócenia uwagi, że konieczną przesłanką zaskarżenia postanowienia jest w ogóle fakt jego istnienia. Dlatego nie można skutecznie zaskarżyć nieistniejącego orzeczenia Sądu, czyli w ogóle niefunkcjonującego w obrocie prawnym rozstrzygnięcia, albowiem brak wówczas przedmiotu zaskarżenia, który mógłby podlegać ewentualnej weryfikacji instancyjnej. Tymczasem wskazane w zażaleniu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2019 r. o odrzuceniu zażalenia w sprawie sygn. akt III SA/Lu 296/19 – nigdy nie zostało w ogóle wydane. W konsekwencji wniesione zażalenie jest niedopuszczalne. Według art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W takiej sytuacji, wobec niedopuszczalności wniesionego przez stronę zażalenia z powodu braku przedmiotu zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie – na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. – obowiązany był ten środek zaskarżenia odrzucić, o czym orzekł w postanowieniu.