III SA/Lu 292/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko, Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Olejowska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 lipca 2014 r. sprawy ze skargi B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania podatkowego oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. P., po rozpatrzeniu odwołania [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2013 r., nr [...] o umorzeniu wznowionego postępowania. Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia: W piśmie z dnia [...] października 2011 r. skarżąca wniosła o przedłużenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. P. odmówił przedłużenia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, Dyrektor Izby Celnej w B. P. decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w C. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w skardze z dnia [...] lipca 2012 r. W dniu [...] października 2012 r. skarżąca złożyła do Dyrektora Izby Celnej w B. P. wniosek o wznowienie postępowania o przedłużenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. Jako podstawę wznowienia postępowania, skarżąca wskazała wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11, C-217/11. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. Dyrektor Izby Celnej wznowił postępowanie w sprawie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. organ zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozpatrzenia przez WSA w Lublinie sprawy ze skargi na decyzję z dnia [...] czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 598/12 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Dyrektor Izby Celnej podjął zawieszone postępowanie. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. Dyrektor Izby Celnej umorzył jako bezprzedmiotowe wznowione postępowanie podatkowe zakończone decyzją ostateczną z dnia [...] czerwca 2012 r. o odmowie przedłużenia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. 2009 r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), dalej: ustawa o grach hazardowych, art. 267 Traktu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z art. 1 pkt 4 i 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego oraz art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.), dalej: Ordynacja podatkowa. Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Dyrektor Izby Celnej w B. P. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2013 r. W uzasadnieniu organ celny podniósł, że zgodnie z art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej brak przedmiotu postępowania jest obligatoryjną przesłanką umorzenia postępowania. W niniejszej w sprawie na skutek wyroku WSA w Lublinie z obrotu prawnego została wyeliminowana decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2012 r., która była podstawą wznowionego postępowania. Skoro odpadł przedmiot wznowionego postępowania, to zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości, a zatem organ miał obowiązek umorzyć wznowione postępowanie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w C. zaskarżyła powyższą decyzję w całości i wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. 2009 r. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.), dalej: ustawa o grach hazardowych, art. 267 Traktu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej w związku z art. 1 pkt 4 i 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego oraz art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.), dalej: Ordynacja podatkowa. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że przepisy art. 129 i art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych są przepisami technicznym i w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE i powinny być przesłane Komisji Europejskiej celem notyfikacji. Powyższe wynika z wyroku TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11, C-217/11. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ stwierdził, że w niniejszej sprawie nie były sporne przepisy ustawy o grach hazardowych, zatem zarzuty w tym zakresie są bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. P. o umorzeniu wznowionego postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] czerwca 2012 r. o odmowie przedłużenia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego, ponieważ stało się bezprzedmiotowe. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 8 ustawy o grach hazardowych do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, chyba że ustawa stanowi inaczej. Umorzenie postępowania w świetle przepisu art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej następuje wówczas, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, ale zawsze oznacza brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (vide wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2003 r., sygn. akt III SA 2225/01). Bezprzedmiotowość należy rozumieć jako stan, w którym istnieje brak podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego rozpoznania sprawy. Przy tym nie ma znaczenia przyczyna takiego stanu rzeczy, gdyż przepis nakazuje umorzyć postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny. Bezprzedmiotowość postępowania może dotyczyć czterech elementów składających się na treść stosunku prawnego - podmiotu, przedmiotu, stanu faktycznego, stanu prawnego. Bezprzedmiotowość może mieć charakter pierwotny, czyli powstać przed wszczęciem postępowania, jak też wtórny i pojawić się w toku już trwającego postępowania, lecz bez względu na moment jej powstania wszczęte postępowanie podlega umorzeniu. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] o odmowie przedłużenia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 21 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 598/12 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2012 r. oraz decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. Wyrok stał się prawomocny od dnia 24 maja 2013 r. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że po wznowieniu postępowania z obrotu prawnego skutecznie wyeliminowana została decyzja z dnia [...] czerwca 2012 r., które stanowiła przedmiot wznowionego postępowania w sprawie dotyczącej przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. Podkreślić jeszcze raz w tym miejscu należy, że obligatoryjną przesłanką umorzonego postępowania jest jego bezprzedmiotowość. Jeżeli wystąpi bezprzedmiotowość postępowania organ ma obowiązek umorzyć postępowanie. Stwierdzenie braku przedmiotu postępowania w niniejszej sprawie, z uwagi na uchylenie przez WSA w Lublinie decyzji z dnia [...] czerwca 2012 r., obligowało Dyrektora Izby Celnej do umorzenia wznowionego postępowania w przedmiocie przedłużenia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] kwietnia 2006 r., nr [...] na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubelskiego. Inaczej mówiąc, z powodu braku decyzji ostatecznej, brak było podstaw do dalszego prowadzenia wznowionego postępowania. Sąd nie odniósł się do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego, ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy zarzuty nie mają związku z treścią rozstrzygnięcia. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.